ФАРҲАНГ
Ҷумъа 04 Декабр 2020 01:45
7487
Театр худ зиндагӣ аст. Зиндагие, ки шӯр, дард ва суруру шодкомиҳо дорад. Театр роҳкушост ба сӯи хирад. Театр парварандаи инсони комил аст. Ҷаҳонорост ва радкунандаи ҷаҳони ботил. Театр мактаби ахлоқ аз фарзонагист. Театр кишварест, ки дар он қасрҳои латтагин, дарахтони қоғазин, нуқраву тиллоҳои шишагин, равшании шамс ва зебогии қамарро мебинем. Театр мактабест, ки дар умум ҳамаро меомӯзонад ва мардум аз театр тарбият меёбанд. Театр тафаккуроти мардумро васеъ гардонида, камбудиҳои ҷомеаро инъикос менамояд.

Агар ба таърихи театрҳои ҷумҳурӣ назар афканем, эҳсос менамоем, ки дар ҳама давру замон ин даргоҳ мавриди эҳтироми умум қарор дошт. Мардум ба театр назари нек дошт ва эҳтироми саҳнаву ҳунармандро воҷиб медонист.

Вақте мо аз якчанд ҷавон оид ба шавқ ва хоҳиши онҳо нисбат ба тамошои намоишҳои театрӣ пурсон шудем, андешаҳояшон гуногун буд. Яъне баъзеи онҳо хоҳиши ба театр рафтан доранд, саҳнаву намоишномаҳоро дарк мекунанд. Баъзеи дигар оид ба мафҳуми театр маълумот доранд, лекин боре ҳам ташриф наовардаанд. Сабаби инро дар набудани шавқу ҳаваси хеш донистанд. Доир ба ин масъала ҳунарманд Рустамҷон Воҳидов чунин андеша дорад, ки тамошобин аз сабабе, ки дар асри нав техника тараққӣ ёфтааст, камтар рӯ ба театр меорад ва бештар аз оинаи нилгун ва шабакаҳои интернетӣ истифода бурда намоишу филмҳои ҷолибро аз он ҷо тамошо менамояд:

- Сабаби дигар ин мутолиаи ками китоб аст. Ҷавонони мо ба театр назари хос надоранд. Зеро дарк намудани мафҳуму муҳтавои намоишҳои театрӣ аз тамошобин фаҳмиши зиёди илмиро талаб менамояд. Вазифаи театр низ ин гузоштани намоишномаҳои хуб аст. Агар намоиш хуб бошад, агар инсон аз кӯдакиаш тарбият ёфта ба театр шавқ пайдо карда бошад, метавонад пас аз тамошои намоишҳои театрӣ назари мусбие нисбати театр пайдо намояд,-илова кард, Р. Воҳидов.

Донишҷӯи ДДФСТ ба номи Мирзо Турсунзода Файзизода Шаҳзод сабаби шавқу рағбат надоштани баъзе ҷавононро ба театр чунин шарҳ дод:

“Сабаб дар он аст, ки ин ҷавонон боре ҳам дар намоишномаҳо иштирок накардаанд ва олами театрро нодида мегиранд. Агар онҳо дар ягон намоишномаи ҷолиб ширкат варзанд, дар дили худ меҳру муҳаббат нисбати театрро пайдо хоҳанд кард”.

Оид ба ҷалби наврасон, хонандагон ва донишҷӯён ба намоишномаҳои театрӣ Қамариддин Мирзоев, саркоргардони Театри давлатии ҷавонон ба номи Маҳмудҷон Воҳидов чунин ибрози андеша намуд:

“Ман ба ақидае, ки гӯё театр намоише надорад, ки ҷавононро қонеъ гардонад, зид ҳастам. Зеро ҳар асаре, ки рӯи саҳна меояд, чанд зинаҳои имтиҳониро гузашта, бо иштироки мушовирон аз Вазорати фарҳанг ва дигар коршиносон муҳокима мегардад. Оид ба ҷалби иҷборӣ ин гап сари маблағ меравад зеро дар театрҳо мушкилоти буҷет зиёд асту театрҳо низ нақшаи пулӣ доранд.”

Бо вуҷуди ин ҳама мушкилиҳо театри тоҷик мавқеи худро гум накардааст ва пайваста дар такопӯ аст. Намоишномаҳои театрҳои кишвар дар фестивалҳои дохил ва хориҷ сазовори ҷоизаҳо мегарданд, ки ин боиси ифтихор аст.

Аммо дар ин ҷо як масъалаи нозук аст, ки масъулини театрҳо ба он кам аҳамият медиҳанд. Ин ҳам бошад, кам тарғиб шудани намоишномаҳо тариқи ВАО ва дигар хабаррасонҳо мебошад. Барои огаҳӣ ёфтан аз намоишномаҳои театрӣ бояд роҳи таблиғотиро низ ба роҳ монд, то тамошобин санаву соати намоишномаро дақиқ намояд ва ба тамошои намоишномаи дӯстдоштаи хеш ташриф оварад. Қамариддин Мирзоев зикр дошт, ки мо барои ҷалби тамошобинон дар сомонаҳои интернетӣ эълонҳои худро мегузорем. Ҳамчунин соле як ё ду маротиба бо мувофиқаи Вазорати маориф ва илм ва Вазорати фарҳанг ба минтақаҳо сафар намуда, намоишҳои худро барои бачагон, хонандагон ва бузургсолони он минтақаҳо пешкаш менамоем.

Ба ҳар ҳол вақт нишон медиҳад, ки то куҷо театрҳои мо метавонанд сафи тамошобинони худро бештар намоянду ҷомеаро шефтаи намоишномаҳои хеш. Вале мо аз ҳар фарди ҷомеа, бахусус насли наврас хоҳишмандем, ки ба театр рӯ оваранд. Аз намоишномаҳо ғизои маънавӣ гирифта, ба оянда бо нигоҳи нек нигаранд ва дар рӯҳияи ватандӯстиву хештаншиносӣ тарбият ёбанд.

Исфандиёр АМАКҶОНОВ, коромӯзи “ҶТ”

Эзоҳи худро нависед



Рамзҳо дар расм