ҶОМЕА
Сешанбе 10 Феврал 2026 05:49
Ба сар тоқиву ба тан ҷомаи тоҷикона дорад. Месарояд аз меҳри зиёд ба меҳанаш. Бо садои зинда, фораму дилнишин ва шунавояш. Садое, ки фаро гирифта тамоми толорро ва таҳсину офарини тамошобинон шунида мешавад зимни замзамаи он. Ҳозирин бо кафкӯбиҳои самимона ӯро ҳамроҳӣ кардаву фазоро зеботар сохта он замон. “Шукрона мекунам”-суруде, ки ӯро оварда то ғолибияти Шоҳҷоизаи озмун. Суруде, ки хуш пазируфта шуда аз тарафи ҳамагон. Шеъри Ҷиёнхон Латифӣ ва Ҷалолиддини Румӣ, ки оҳанг баста онро Носир Сафаров.
Ӯ ҳанӯз нуҳ сол дошт, ки ба сарояндагӣ шавқ пайдо кард. Субҳи зебояш бо садои фалаксароёни номии кишвар шуруъ мешуд ва хоҳиши сурудани суруд дар қалби кӯчакаш зиёд мегашт. Зери лаб пайваста сурудҳои онҳоро замзама мекард ва аз зумраи фалаксароёни оянда будан мехост. Ӯ бачаи кӯҳистонӣ буд, вале ояндаи худро дар саҳнаҳои бузург медид. Мактаб аввалин саҳна ва имконе барои кашфи истеъдодаш буд. Тамоми чорабиниҳои мактабиро бо иҷрои суруду таронаҳои дилнишинаш ҷолибтар месохт ва бо мурури вақт саҳнаҳои бузургтар шоҳиди баромадҳои ӯ шуд.
Қаҳрамони мо пас аз хатми Консерваторияи миллии Тоҷикистон пайваста дар телевизиону чорабиниҳо ширкат дошт, аммо озмуни ҷумҳуриявии “Тоҷикистон-Ватани азизи ман” барояш мактаби ҷиддӣ дар ин зимн буд. Тули се сол барои ғолиб гаштан дар озмуни мазкур талош намуд ва боре ҳам аз ҳадафи худ даст накашид. Дар натиҷа он ҳама заҳматҳо бенатиҷа намонду ғолиби Шоҳҷоиза ва маблағи 100 ҳазор сомонӣ дар соли 2025 гардид.
Мо дар мавриди Наврӯзи Досӣ, ғолиби Шоҳҷоиза аз жанри академӣ номинатсияи сарояндагии озмуни ҷумҳуриявии “Тоҷикистон-Ватани азизи ман” дар соли равон ҳарф мезанем. Ӯ доир ба иштироки худ чунин гуфт:
“Ман ҳар сол то даври ниҳоӣ меомадам, вале бо сабабҳои гуногун ширкат карда наметавонистам. Имсол бо тайёрии ҳамаҷониба дар озмун ширкат кардам ва хушҳолам, ки кӯшишҳои сесолаам натиҷа доданд. Дар даври якум рубоиётҳо аз халқ таҳти унвони “Равона ва фалаки роғӣ” бо оҳанги Саъдулло Каримзода, дар даври дуюм суруди “Ба чӣ нозам” бо оҳанги устод Файзалӣ Ҳасанов ва суруди “Шукрона мекунам”-ро дар даври сеюм сароидам. Замоне натиҷаро эълон карданду гуфтанд, ки ғолиб омадед, шодии маро ҳадду канор набуд. Хушбахт будам, зеро орзуҳои худу волидонам амалӣ гашт. Он лаҳзаҳо эҳсосе доштам, ки басо ногуфтанист”.
Наврӯз доир ба оне, ки оё озмуни мазкур ба ҳадафҳои гузоштаи худ расида тавонист, иброз дошт, ки яке аз ҳадафҳои асосии ин озмун муаррифӣ ва кашфи чеҳраҳои наву боистеъдод аст, ки ба назараш ба ин мақсад даст ёфта тавонист.
- Аз тарафи дигар озмуни мазкур имконияти беҳтарин барои муаррифии ҷавонони лаёқатманди ноҳияҳои дурдаст мебошад. Банда низ яке аз ҷавонони чунин ноҳияҳо буда, маҳз ба воситаи ин озмун тавонистам дар чунин саҳнаҳо ҳунарнамоӣ намоям, ки бароям ифтихори бузург аст. Ба ташкилкунандагони озмун, махсусан Пешвои миллат, миннатдории худро барои роҳандозии чунин як иқдоми судманд мерасонам. Он диплом бо дастхати Ҷаноби Олӣ барои ман хело арзишманд аст, - таъкид дошт Наврӯз.
Ӯ мегӯяд, сол ба сол шумораи иштирокчиёни озмун дар ҳоли афзоиш аст. “Мушоҳида мешавад, ки сатҳи иҷро ва шумораи иштирокчиён нисбат ба солҳои қабл беҳтару зиёдтар шуда истодааст. Қаблан бо озмун на он қадар ҷиддӣ муносибат мекарданд, вале соли равон шоҳиди он будам, ки ҳамаи ширкаткунандагон бо тайёрии хуб ва умедҳои зиёд ба озмун ҳозир шуда буданд. Доварони озмун ҳама устоди кори худ буданд ва озмунро шаффоф баргузор намуданд, инро ба он хотир зикр мекунам, ки се сол аст, худ иштирокчии он ҳастам”.
Наврӯз баён дошт, ки дар ҷараёни озмун гоҳе ба мушкилиҳо, монанди банд будани мутрибон ва надоштани вақти зиёд барои тамрин, рӯ ба рӯ мегашт.
- Хело метарсидам, ки барои даври ниҳоӣ хуб омода шуда наметавонам, вале хушбахтона, ҳама чиз ба хубӣ ва он гуна, ки интизорӣ доштем, шуд, - гуфт дар идомаи суҳбат номбурда.
Ӯ ёдрас шуд: “Озмуни мазкур аз ҳар иштирокчӣ масъулият ва омодагиро талаб мекунад. Бидуни инҳо ғолибият дар ҳеҷ озмуне имконпазир нест, зеро ҳама чизро як тараф мегузориву танҳо барои озмун омода мешавӣ. Албатта ин роҳи хубест барои ҷалби бештари ҷавонон ва дур сохтани онҳо аз ҳар гуна корҳои бефоида. Ҳамчунин, ташкили ин гуна озмунҳо дар дохили кишвар ба худшиносии миллӣ ва эҳёи фарҳангамон кумак мекунад”.
Ба таъкиди Наврӯз, барои озмуни мазкур маблағҳои калон сарф мешавад, ки ин гуна ҳавасмандгардонӣ барои ҷавонон бояд аҳамияти бузург дошта бошад ва онҳо дарк намоянд, ки Ҳукумати кишвар ҳамеша ба ин қишри ояндасоз таваҷҷуҳи хосса менамояд.
- Моро зарур аст, ки на танҳо барои маблағ дар озмунҳо ширкат кунем, балки баробари ба даст овардани маблағҳои калон, ҳамчунин ҳадафҳои аз ин ҳам хубтарро барои худ тарҳрезӣ намоем ва барои беҳтар шудани ояндаи кишвару соҳаи худ талош кунем ва аз имкониятҳои мавҷуда ба хубӣ истифода намоем, - зикр дошт номбурда.
Ӯ мехоҳад маблағи озмуни мазкурро барои сабту банаворгирии якчанд сурудҳои худ дар оянда истифода намояд. Наврӯз мегӯяд: “Ин ғолибият бароям масъулияти бештар зам намуд. Акнун бо омодагии бештар ва дар саҳнаҳои калонтар ҳунарнамоӣ кардан мехоҳам ва аз сӯи дигар бо сурудҳои наву тоза хотири мухлисони худро шод карданиам. Инчунин, фаъолияти худро дар ансамбли давлатии “Фалак” идома дода, дар пешбурди кори он саҳм гузораму бо ин роҳ ба халқи хеш хизмате карда бошам”.
Аввалин устодаш дар ин роҳ Фаридуни Ҳотам мебошад, ки тули панҷ сол нозукӣ ва навъҳои гуногуни фалакро ба ӯ омӯзонидааст. Фаридуни Ҳотам қайд намуд, ки Наврӯз яке аз беҳтарин шогирдонаш аз замони донишҷӯӣ то ҳол ба шумор мераваду дорои истеъдоди нотакрор аст.
- Аз ҳамон вақт то кунун бачаи бомасъулият ва шунавоии хуб аз мусиқӣ дораду ҳама супоришҳоро сари вақт иҷро менамояд. Мо давоми се сол барои ғолибияташ якҷоя кӯшиш кардему шукр, ки ба хостаҳои худ расидем. Ӯ дар ин муддат боре ҳам аз шикастҳои худ руҳафтода нашуд, - гуфт устоди Наврӯз.
Фаридуни Ҳотам заррае ба муваффақияти шогирдаш шак надошт, ҳарчанд шумораи иштирокчиён зиёд буду рақобат миёни онҳо хело шадид. Ӯ ёдрас шуд:
“Мо бисёр меҳнат кардему ҳамаи талаботҳои озмунро пурра кор кардем ва бо тайёрии бисёр хуб ба озмун ҳозир шудем. Аз ин сабаб, боварӣ доштам, ки ӯ имсол ҳатман ғолиб меояд. Аз ӯ интизориҳои зиёд дорам ва мехоҳам, ӯро оянда дар қатори беҳтаринҳои ҳунар бубинам”.
Гулафшон КАРИМОВА, “ҶТ”
Ӯ ҳанӯз нуҳ сол дошт, ки ба сарояндагӣ шавқ пайдо кард. Субҳи зебояш бо садои фалаксароёни номии кишвар шуруъ мешуд ва хоҳиши сурудани суруд дар қалби кӯчакаш зиёд мегашт. Зери лаб пайваста сурудҳои онҳоро замзама мекард ва аз зумраи фалаксароёни оянда будан мехост. Ӯ бачаи кӯҳистонӣ буд, вале ояндаи худро дар саҳнаҳои бузург медид. Мактаб аввалин саҳна ва имконе барои кашфи истеъдодаш буд. Тамоми чорабиниҳои мактабиро бо иҷрои суруду таронаҳои дилнишинаш ҷолибтар месохт ва бо мурури вақт саҳнаҳои бузургтар шоҳиди баромадҳои ӯ шуд.
Қаҳрамони мо пас аз хатми Консерваторияи миллии Тоҷикистон пайваста дар телевизиону чорабиниҳо ширкат дошт, аммо озмуни ҷумҳуриявии “Тоҷикистон-Ватани азизи ман” барояш мактаби ҷиддӣ дар ин зимн буд. Тули се сол барои ғолиб гаштан дар озмуни мазкур талош намуд ва боре ҳам аз ҳадафи худ даст накашид. Дар натиҷа он ҳама заҳматҳо бенатиҷа намонду ғолиби Шоҳҷоиза ва маблағи 100 ҳазор сомонӣ дар соли 2025 гардид.
Мо дар мавриди Наврӯзи Досӣ, ғолиби Шоҳҷоиза аз жанри академӣ номинатсияи сарояндагии озмуни ҷумҳуриявии “Тоҷикистон-Ватани азизи ман” дар соли равон ҳарф мезанем. Ӯ доир ба иштироки худ чунин гуфт:
“Ман ҳар сол то даври ниҳоӣ меомадам, вале бо сабабҳои гуногун ширкат карда наметавонистам. Имсол бо тайёрии ҳамаҷониба дар озмун ширкат кардам ва хушҳолам, ки кӯшишҳои сесолаам натиҷа доданд. Дар даври якум рубоиётҳо аз халқ таҳти унвони “Равона ва фалаки роғӣ” бо оҳанги Саъдулло Каримзода, дар даври дуюм суруди “Ба чӣ нозам” бо оҳанги устод Файзалӣ Ҳасанов ва суруди “Шукрона мекунам”-ро дар даври сеюм сароидам. Замоне натиҷаро эълон карданду гуфтанд, ки ғолиб омадед, шодии маро ҳадду канор набуд. Хушбахт будам, зеро орзуҳои худу волидонам амалӣ гашт. Он лаҳзаҳо эҳсосе доштам, ки басо ногуфтанист”.
Наврӯз доир ба оне, ки оё озмуни мазкур ба ҳадафҳои гузоштаи худ расида тавонист, иброз дошт, ки яке аз ҳадафҳои асосии ин озмун муаррифӣ ва кашфи чеҳраҳои наву боистеъдод аст, ки ба назараш ба ин мақсад даст ёфта тавонист.
- Аз тарафи дигар озмуни мазкур имконияти беҳтарин барои муаррифии ҷавонони лаёқатманди ноҳияҳои дурдаст мебошад. Банда низ яке аз ҷавонони чунин ноҳияҳо буда, маҳз ба воситаи ин озмун тавонистам дар чунин саҳнаҳо ҳунарнамоӣ намоям, ки бароям ифтихори бузург аст. Ба ташкилкунандагони озмун, махсусан Пешвои миллат, миннатдории худро барои роҳандозии чунин як иқдоми судманд мерасонам. Он диплом бо дастхати Ҷаноби Олӣ барои ман хело арзишманд аст, - таъкид дошт Наврӯз.
Ӯ мегӯяд, сол ба сол шумораи иштирокчиёни озмун дар ҳоли афзоиш аст. “Мушоҳида мешавад, ки сатҳи иҷро ва шумораи иштирокчиён нисбат ба солҳои қабл беҳтару зиёдтар шуда истодааст. Қаблан бо озмун на он қадар ҷиддӣ муносибат мекарданд, вале соли равон шоҳиди он будам, ки ҳамаи ширкаткунандагон бо тайёрии хуб ва умедҳои зиёд ба озмун ҳозир шуда буданд. Доварони озмун ҳама устоди кори худ буданд ва озмунро шаффоф баргузор намуданд, инро ба он хотир зикр мекунам, ки се сол аст, худ иштирокчии он ҳастам”.
Наврӯз баён дошт, ки дар ҷараёни озмун гоҳе ба мушкилиҳо, монанди банд будани мутрибон ва надоштани вақти зиёд барои тамрин, рӯ ба рӯ мегашт.
- Хело метарсидам, ки барои даври ниҳоӣ хуб омода шуда наметавонам, вале хушбахтона, ҳама чиз ба хубӣ ва он гуна, ки интизорӣ доштем, шуд, - гуфт дар идомаи суҳбат номбурда.
Ӯ ёдрас шуд: “Озмуни мазкур аз ҳар иштирокчӣ масъулият ва омодагиро талаб мекунад. Бидуни инҳо ғолибият дар ҳеҷ озмуне имконпазир нест, зеро ҳама чизро як тараф мегузориву танҳо барои озмун омода мешавӣ. Албатта ин роҳи хубест барои ҷалби бештари ҷавонон ва дур сохтани онҳо аз ҳар гуна корҳои бефоида. Ҳамчунин, ташкили ин гуна озмунҳо дар дохили кишвар ба худшиносии миллӣ ва эҳёи фарҳангамон кумак мекунад”.
Ба таъкиди Наврӯз, барои озмуни мазкур маблағҳои калон сарф мешавад, ки ин гуна ҳавасмандгардонӣ барои ҷавонон бояд аҳамияти бузург дошта бошад ва онҳо дарк намоянд, ки Ҳукумати кишвар ҳамеша ба ин қишри ояндасоз таваҷҷуҳи хосса менамояд.
- Моро зарур аст, ки на танҳо барои маблағ дар озмунҳо ширкат кунем, балки баробари ба даст овардани маблағҳои калон, ҳамчунин ҳадафҳои аз ин ҳам хубтарро барои худ тарҳрезӣ намоем ва барои беҳтар шудани ояндаи кишвару соҳаи худ талош кунем ва аз имкониятҳои мавҷуда ба хубӣ истифода намоем, - зикр дошт номбурда.
Ӯ мехоҳад маблағи озмуни мазкурро барои сабту банаворгирии якчанд сурудҳои худ дар оянда истифода намояд. Наврӯз мегӯяд: “Ин ғолибият бароям масъулияти бештар зам намуд. Акнун бо омодагии бештар ва дар саҳнаҳои калонтар ҳунарнамоӣ кардан мехоҳам ва аз сӯи дигар бо сурудҳои наву тоза хотири мухлисони худро шод карданиам. Инчунин, фаъолияти худро дар ансамбли давлатии “Фалак” идома дода, дар пешбурди кори он саҳм гузораму бо ин роҳ ба халқи хеш хизмате карда бошам”.
Аввалин устодаш дар ин роҳ Фаридуни Ҳотам мебошад, ки тули панҷ сол нозукӣ ва навъҳои гуногуни фалакро ба ӯ омӯзонидааст. Фаридуни Ҳотам қайд намуд, ки Наврӯз яке аз беҳтарин шогирдонаш аз замони донишҷӯӣ то ҳол ба шумор мераваду дорои истеъдоди нотакрор аст.
- Аз ҳамон вақт то кунун бачаи бомасъулият ва шунавоии хуб аз мусиқӣ дораду ҳама супоришҳоро сари вақт иҷро менамояд. Мо давоми се сол барои ғолибияташ якҷоя кӯшиш кардему шукр, ки ба хостаҳои худ расидем. Ӯ дар ин муддат боре ҳам аз шикастҳои худ руҳафтода нашуд, - гуфт устоди Наврӯз.
Фаридуни Ҳотам заррае ба муваффақияти шогирдаш шак надошт, ҳарчанд шумораи иштирокчиён зиёд буду рақобат миёни онҳо хело шадид. Ӯ ёдрас шуд:
“Мо бисёр меҳнат кардему ҳамаи талаботҳои озмунро пурра кор кардем ва бо тайёрии бисёр хуб ба озмун ҳозир шудем. Аз ин сабаб, боварӣ доштам, ки ӯ имсол ҳатман ғолиб меояд. Аз ӯ интизориҳои зиёд дорам ва мехоҳам, ӯро оянда дар қатори беҳтаринҳои ҳунар бубинам”.
Гулафшон КАРИМОВА, “ҶТ”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед