Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бунёд гардид. Маҳз ба шарофати иродаи қавии сиёсӣ, дурандешӣ ва ҷасорати давлатдории Пешвои маҳбуби миллат дар марҳилаи ниҳоят ҳассосу сарнавиштсози таърихи навини давлатдорӣ заминаҳои таъсис, ташаккул ва таҳкими Артиши миллӣ гузошта шуданд.

Дар шароите, ки пояҳои давлатдории миллӣ тоза бунёд мегардиданд ва вазъи сиёсию ҳарбӣ ниҳоят мураккаб буд, қабули қарорҳои стратегӣ ҷиҳати таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳ иқдоми тақдирсоз ба ҳисоб мерафт. Бо ташаббус ва роҳнамоии Сарвари давлат заминаҳои ҳуқуқӣ, ташкилӣ ва моддию техникии артиш фароҳам оварда шуда, сохторҳои низомии миллӣ таъсис ёфтанд. Ин тадбирҳои саривақтӣ имкон доданд, ки Артиши миллӣ дар муддати кӯтоҳ ба неруи боэътимоди мудофиавии давлат табдил ёбад.

Имсол аз таъсиси Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон 33 сол сипарӣ мегардад, ки барои хизматчиёни ҳарбӣ ва умуман тамоми аҳолии мамлакат давраи пурифтихор, сарбаландӣ ва намунаи олии ҷоннисорӣ ва қаҳрамонӣ ба шумор меравад. Дар ин муддат Артиши миллии Тоҷикистони соҳибистиқлол тавонист аз душвортарин имтиҳонҳои таърих бо сарбаландӣ гузашта, ҳамчун рамзи қудрату тавонмандии давлат дар арсаи байналмилалӣ муаррифӣ гардад.

Хизматчиёни ҳарбии Қувваҳои Мусаллаҳ аз рӯзҳои аввали таъсисёбӣ вазифаҳои муқаддасу пуршараф – барқарорсозии ҳокимияти конститутсионӣ, ҳимояи озодиву соҳибихтиёрии давлат, ҳифзи марзу буми кишвар, таъмини амнияту оромии ҷомеа ва мубориза бар зидди таҳдидҳои муосирро бо ҳисси баланди масъулият ва садоқат иҷро намудаанд. Бо роҳнамоии пайгиронаи роҳбарияти Олии давлат ислоҳоти мунтазам дар соҳаи ҳарбӣ амалӣ гардида, иқтидори мудофиавии мамлакат пайваста тақвият ёфт.

Қисмҳо ва ҷузъу томҳои Артиши миллӣ дар як муддати нисбатан кӯтоҳи таърихӣ ба неруи қудратманди низомӣ, муҳофизи сулҳу субот ва кафили фазои орому осудаи мамлакат табдил ёфта, имрӯз бо садоқати комил ба Ватан ва халқи худ хизмат менамоянд. Артиши миллии Тоҷикистон, хусусан дар солҳои душвору фоҷеабори ҷанги шаҳрвандӣ, дар якҷоягӣ бо мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва дигар сохторҳои низомӣ дар ҳифзи истиқлолияти давлатӣ, ҳимояи марзу бум, безарар гардонидани гурӯҳҳои террористиву экстремистӣ ва хомӯш сохтани ошубҳои хиёнаткорона алайҳи давлат ва ҷомеа саҳми сазовору арзанда гузоштааст.

Гузашта аз ин, хизматчиёни ҳарбии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари ҷоннисорӣ ва қаҳрамониҳо тавонистанд худро барои ҷомеаи тозаистиқлоли тоҷик ҳамчун намунаи ибрат муаррифӣ намоянд ва майлу рағбати ҷавонони мамлакатро ба хизмат дар сафҳои Артиши миллӣ бедор созанд. Мо ин равандро дар мавсимҳои даъвати ҷавонон ба хизмати ҳарбӣ ба хубӣ мушоҳида менамоем. Боиси хушнудист, ки сафи ихтиёриён ба хизмати ҳарбӣ сол аз сол афзоиш ёфта, ихтиёран ба хизмати ҳарбӣ рафтан ба як падидаи нек ва арзишманд табдил ёфтааст. Дар Паёми имсолаи хеш Пешвои маҳбуби миллат бо ифтихор ба ин нукта низ таъкид намуданд.

Бо вуҷуди ин, мавриди таъкид аст, ки ҳанӯз ҳам дар қишрҳои гуногуни ҷомеа баъзе афроди ноогоҳ ва кӯрдил ба назар мерасанд, ки хизмати ҳарбиро дар сафи Артиши миллӣ ба гунаи нодуруст ҷилва дода, бо ин роҳ монеаи ҷалби ҷавонон ба хизмати ҳарбӣ мегарданд.

Аммо набояд фаромӯш кард, ки хизмат дар сафи Артиши миллӣ аз ҳар зовияе, ки баррасӣ гардад, қарз ва вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад. Сафарбар шудан ба хизмати ҳарбӣ нишонаи олии ватандӯстӣ ва меҳанпарастии ҳар як шаҳрванд ба ҳисоб меравад.

Барои насли наврасу ҷавон хизмати ҳарбӣ муҳимтарин мактаби обутоби зиндагӣ мебошад. Маҳз дар ҳамин мактаб ҷавонписарон сабақи шуҷоат, мардонагӣ ва масъулиятшиносиро аз худ намуда, ҳамчун ҷавонмардони ватандӯсту ватанпарвар ба камол мерасанд. Вазифаи асосии ҳар як шаҳрванди ватандӯст, пеш аз ҳама, ҳифз ва афзун намудани дастовардҳои истиқлолияти Ватани маҳбубамон мебошад, ки яке аз рукнҳои асосии он Қувваҳои Мусаллаҳ маҳсуб меёбанд. Ҷавонони шуҷои мо ҳамчун кафили ободиву осудагии кишвар тамоми неру ва қобилияти худро ба он равона месозанд, ки суботу оромӣ ва хотирҷамъии мардуми шарафманди мамлакат таъмин гардад. Бешубҳа, ҷавонон идомадиҳандагони суннатҳои таърихиву фарҳангӣ, сарчашмаи ташаббусҳои бузург, манбаи ғояҳои нав ва эҷодкорони тақдири имрӯзу ояндаи Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошанд.

Имрӯз бо ифтихор метавон гуфт, ки Артиши миллии Тоҷикистон ба талаботи замон ҷавобгӯ буда, на танҳо дар дохили мамлакат, балки дар арсаи байналмилалӣ низ мавқеи хосса касб намудааст. Хизматчиёни ҳарбие, ки дар сафи Артиши миллӣ адои хизмат менамоянд, дар баробари донистан ва ҳифз намудани сирру асрори тахассуси ҳарбӣ, ба технологияҳои муосири иттилоотӣ низ таваҷҷуҳи ҷиддӣ зоҳир мекунанд.

Бешак, шароити мураккаби сиёсӣ дар минтақа ва ҷаҳон, вазъияти зудтағйирёбандаи сиёсиву ҳарбӣ, хатарҳои таҳдидкунанда ба амнияти кишвар, инчунин падидаҳои номатлуб, аз қабили терроризми байналмилалӣ ва экстремизми динӣ, моро водор месозанд, ки сатҳи омодагии ҳарбӣ ва қобилияти ҷангии Қувваҳои Мусаллаҳ пайваста баланд бардошта шуда, ҷиҳати таъмини бехатарии мамлакат тадбирҳои муассир андешида шаванд.

Маҳз бо ҳамин мақсад ислоҳоти мунтазам дар соҳаи ҳарбӣ амалӣ гардида, натиҷаҳои назаррас ба бор оварда истодаанд. Пеш аз ҳама, муҳити ахлоқиву маънавӣ дар артиш беҳтар гардида, муносибати ҷомеа ба хизмати ҳарбӣ ва Артиши миллӣ куллан тағйир ёфтааст. Нигоҳи аскарон ва хизматчиёни ҳарбӣ ба ҳаёти иҷтимоӣ дигаргун шуда, онҳо пас аз адои хизмати ҳарбӣ дар раванди ислоҳоти сиёсиву иқтисодии кишвар фаъолона иштирок намуда, дар қатори пешсафон қарор мегиранд. Шахсоне, ки хизмати ҳарбиро адо намудаанд, дар ҷомеа ба як қатор имтиёзҳо соҳиб гардида, дар байни ҳамсолон ҳамчун намунаи ибрат шинохта мешаванд.

Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни ироаи яке аз Паёмҳои худ ба Маҷлиси Олӣ чунин таъкид намудаанд:
"…ба ҷавонони бонангу номус ва худшиносу ватандӯст, соҳибкорони ҳимматбаланд ва ҳар фарди бонангу номуси миллат муроҷиат карда, мехоҳам таъкид намоям, ки ба мардуми шарифи тоҷик ва Ватани маҳбубамон – Тоҷикистони соҳибихтиёр, инчунин ба хотири ободии сарзамини аҷдодиамон, пешрафти давлати соҳибистиқлоламон, баланд бардоштани обрӯи он дар арсаи байналмилалӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллату давлат бо дасту дилу нияти пок ва содиқонаву поквиҷдонона хизмат кардан вазифаи фарзандӣ ва қарзи имониву инсонии ҳар яки мо ва мақсаду мароми ягонаи мост".

Боиси ифтихор ва хушнудист, ки новобаста аз мушкилоти гуногуни ҳаёти ҷомеа ва тазодҳои ҷаҳони муосир, Пешвои миллат ба баррасӣ ва ҳалли масъалаҳои марбут ба ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон таваҷҷуҳи аввалиндараҷа зоҳир менамоянд. Воқеан, ҷавонон – ин насли ояндасоз буда, бо такя ба илму дониш метавонанд давлат ва ҷомеаи тоҷикро ба пеш бурда, онро ба сатҳи ҷомеаи мутамаддини ҷаҳонӣ расонанд. Эътимоди Сарвари давлат ба насли ҷавон ва ифтихор аз кору пайкори онҳо, дар асл, эътимод ба фардои дурахшони давлат ва миллати тоҷик мебошад.

Мо – шаҳрвандони кишвар, бояд ҳамеша дар хотир дошта бошем, ки маҳз ба шарофати заҳмату ҷоннисории хизматчиёни ҳарбӣ имрӯз дар фазои сулҳу субот ва ваҳдати сартосарӣ зиндагӣ мекунем. Фаромӯш набояд кард, ки сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистонро фарзандони содиқи миллат ташкил медиҳанд, ки Ватани азизамон – Тоҷикистонро бо дилу ҷон дӯст дошта, ҳифзу ҳимояи онро қарзи муқаддаси худ мешуморанд.

Мустаҳкам намудани руҳияи низомии сарбозону афсарон, ҳифзи ормонҳои ҷовидонаи ватандӯстӣ, эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ ва таҳкими ифтихори ватандорӣ аз вазифаҳои муҳими ҳар як фарди ҷомеа маҳсуб меёбад. Таърихи қаҳрамонӣ, шуҷоат, далерӣ ва матонати падарону бобоёни мо барои ҳар як шаҳрванд мактаби ибрат буда, ташаккули хусусияти миллӣ доштани артиш ва муносибати эҳтиромонаи ҷомеа ба хизмати ҳарбӣ таъсири мусбат мерасонад.

Бешубҳа, бовариву эътимоди давлат ва Ҳукумати кишвар ба неруи ҷавонон масъулияти онҳоро дар роҳи расидан ба ормонҳои миллӣ бештар гардонида, онҳоро водор месозад, ки барои ободиву пешрафти Ватан талош намуда, онро бегазанд ба наслҳои оянда ба мерос гузоранд.

Қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон» марҳилаи нав дар таҳкими сиёсати давлатӣ дар самти баланд бардоштани ҳисси ватандӯстӣ ба шумор меравад. Қонуни мазкур заминаи ҳуқуқии низоми ягонаи тарбияи шаҳрвандонро муайян намуда, масъулияти мақомоти давлатӣ, муассисаҳои таълимӣ ва тамоми ҷомеаро дар ин самт мушаххас менамояд. Ҳадафи асосии он ташаккули ҳисси ифтихори миллӣ, эҳтиром ба муқаддасоти давлатӣ ва омодагии ҷавонон ба ҳифзи Ватан мебошад.

Хизмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ мактаби бузурги камолоти шахсият, шуҷоат, интизом ва масъулиятшиносӣ маҳсуб меёбад. Ҷавонон маҳз дар ҳамин мактаб ҳамчун шаҳрвандони фаъолу худшинос ба камол расида, баъди адои хизмати ҳарбӣ дар пешрафти сиёсиву иқтисодӣ ва иҷтимоии кишвар саҳми арзанда мегузоранд.

Дар ин замина, Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон минбаъд низ дар ҳамкорӣ бо сохторҳои дахлдор ҷиҳати густариши корҳои тарбиявӣ, баргузор намудани чорабиниҳои маърифатӣ, мулоқоту вохӯриҳо бо хизматчиёни ҳарбӣ ва ташвиқи хизмати ҳарбӣ ҳамчун мактаби шуҷоату ҷавонмардӣ тадбирҳои муассирро роҳандозӣ менамояд. Ҳадафи асосии мо ташаккули насли худшинос, ватандӯст, масъулиятшинос ва омода ба ҳифзи марзу буми кишвар мебошад.

Дар фарҷом, кулли хизматчиёни ҳарбӣ, собиқадорони Қувваҳои Мусаллаҳ ва тамоми мардуми шарафманди Тоҷикистонро ба муносибати Рӯзи Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон самимона табрик гуфта, барояшон саломатии бардавом, руҳияи матин, садоқат ба савганди ҳарбӣ ва дар иҷрои вазифаи муқаддаси ҳифзи Ватан комёбиҳои рӯзафзун орзу менамоям.

Бигзор Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша неруи тавонои ҳифзи сулҳу субот, кафили амнияти давлату миллат боқӣ монад ва ватандӯстӣ ҳамчун арзиши олӣ меъёри зиндагии ҳар як шаҳрванди кишвар гардад.

Гулаҳмадзода Зулфиқор Аҳмад,
раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон