ҶОМЕА
Якшанбе 08 Сентябр 2024 05:19
![9469](/upload/iblock/7bf/%D0%A0%D0%B0%D0%B8%D1%81%D0%B8%20%D0%9A%D2%B6%D0%92.jpg)
Ҳамасола 23-юми май дар кишвари азизамон – Тоҷикистон Рӯзи ҷавонон таҷлил карда мешавад. Дар ин рӯз аз дастовардҳои ҷавонон дар самтҳои гуногун гуфта мешаваду перомуни ҳадафҳои минбаъдаи ин қишри ояндасоз нақшаву стратегияҳои муайян тарҳрезиву амалӣ мегарданд.
Дар арафаи ҷашни барои ҷавонони мамлакат бисёр ҳам гиромӣ бо Абдулло Раҳмонзода, раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон суҳбате доир кардем, ки фишурдааш манзури хонанда мегардад.
- Аввало шуморо бо фарорасии Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон табрик мегӯем. Чуноне, ки ҳамагон огаҳем, соли сипаришуда дар кишвар барои нахустин бор Қонун “Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон” ба имзо расид. Ин шояд аввалин таҷриба дар кишварҳои Осиёи Марказӣ ҳам бошад. Мегуфтед, ки чӣ зарурат пеш омад, то дар Тоҷикистон чунин як қонуне қабул карда шавад?
- Ташаккур. Ба хонандагони рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” ва дар симои рӯзнома ба тамоми ҷавонони меҳан Рӯзи ҷавононро сидқан муборакбод мегӯям.
Воқеан, вазъи печидаи ҷаҳони муосир, чолишҳову зиддиятҳо ва бархӯрдҳои асри навин моро водор мекунад, ки барои тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон, махсусан насли ҷавони кишвар тамоми талошҳоро анҷом диҳем. Бубинед, дар бисёре аз кишварҳое, ки имрӯзҳо садои тиру тӯп баланд мешаваду мардумонаш дар фақри ҳамагир ва шароити носозгор ба сар мебаранд, агар аз як ҷониб омилҳои беруна сабабгор бошад, аз ҷониби дигар кам будани ҳисси меҳанпарастии шаҳрвандони он кишварҳо онҳоро ба чунин рӯз расонидааст. Ба имзо расидани Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон” дар шароити пуртазоди ҷаҳони муосир, ки равандҳои гуногуни геополитикӣ ба манфиатҳои давлатҳои миллӣ хатар эҷод мекунанд, саривақтист.
- Моя ё ҷавҳари асосии Қонун дар чӣ ифода меёбад?
- Чи гунае ки аз номи Қонун бармеояд, дар меҳвари он ватандӯстӣ ва ба сӯи ватандӯстӣ ҷалб кардани шаҳрвандони кишвар аст. Ба ҷуз ин, Қонуни мазкур ҳадаф, принсипҳо ва самтҳои тарбияи ватандӯстӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, асосҳои ҳуқуқӣ ва ташкилии онро муқаррар карда, муносибатҳои вобаста ба ташкили заминаҳои ҳуқуқӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ, таъмин ва танзими фаъолиятро дар соҳаи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон муайян менамояд. Чунки тарбия намудани шаҳрвандон дар руҳияи муносибати ватандӯстона ба ҷомеа ва давлат дар заминаи фаъолияти баланди ҷамъиятӣ, масъулияти шаҳрвандӣ, омодагӣ ва қобилияти хизмат ба Ватан асоси таъмини рушди устувори давлат аст.
Ҳамчун арзишҳои муҳими иҷтимоӣ ва маънавию ахлоқӣ тақвият додани заминаҳои ҳисси шаҳрвандӣ ва ватандӯстӣ дар ҷомеа, ташаккул ва рушди сифатҳои неки шаҳрвандӣ ва қобилияти аз ҷониби онҳо зоҳир намудани ин сифатҳо дар раванди бунёдкориҳо ба нафъи ҷомеа ва давлат мебошад.
- То ҷое мо огаҳӣ дорем, бо 70 фисади шумораи аҳолӣ аз ҳисоби ҷавонон, дар баробари дигар ниҳодҳои татбиқкунандаи идеологияи давлатӣ яке аз ниҳодҳои калидӣ барои татбиқи қонуни мазкур Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш аст. Кумита барои амалӣ гаштани ин Қонун чӣ тадбирҳо меандешаду кадом иқдомҳоро рӯи даст гирифтааст?
- То замони ба имзо расидани қонуни мазкур ва пас аз он ҳам Кумита барои тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон – махсусан ҷавонон ҳамеша тадбирҳо меандешид. Бо ташкил кардани чорабиниҳои гуногун, мизи гирду конфронсҳо, фестивалу озмунҳо ва хонишҳои сиёсиву суҳбатҳои ҷудогона бо ҷавонону шаҳрвандони синну соли гуногун Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш ҳамеша барои баланд бардоштани ҳисси худшиносиву худогоҳӣ ва дар ин замина боло бурдани ватандӯстии ҷавонон имрӯзҳо низ барои дар амал татбиқ кардани қонуни мазкур тадбирҳо андешида истодааст.
Масалан, дар соли сипаришуда танҳо дар хонишҳои сиёсӣ, ки аз рӯи усули “деҳа ба деҳа”, “маҳалла ба маҳалла”, “факулта ба факулта” ва монанди инҳо сар карда аз мактабу донишгоҳ то варзишгоҳу марказҳои хизматрасонӣ ва вазорату идораҳо аз ҷониби дастгоҳи марказии Кумита, сохторҳои маҳаллӣ ва ташкилотҳои система, инчунин Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон гузаронида шуд, 1 миллиону 582 ҳазору 940 нафар ба онҳо фаро гирифта шуданд.
Дар ин баробар, тақдими Стипендияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои хонандагону донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, ибтидоӣ, миёна ва олии касбӣ, ки дар соли сипаришуда 3000 хонандаи аълохон соҳиби он гардид ё ҷоизаи “Шуҷоат ва ҷавонмардӣ” барои қадршиносии хизматҳои шоиста ва ҷавонмардию садоқатмандии ҷавонон дар назди ҷомеаву давлат, ки дар соли 2022 ба 12 нафар дода шуд, аз василаҳое мебошанд, ки барои боло бурдани ҳисси худшиносиву меҳанпарастии ҷавонон саҳм мегузоранд. Ин нукта мусаллам аст, вақте як наврасу ҷавон мебинад, ки кори ӯ қадр мегардад, хоҳ нохоҳ ҳисси худшиносиву меҳанпарастӣ дар вуҷуди ӯ боло меравад.
- Мо имсол шоҳиди он гаштем, ки Кумита як нишасти хоссае бо блогнависони машҳур ва серхонандаву сербинанда дошт ва барои онҳо шароит ҳам фароҳам овард, ки давоми қариб як ҳафта ҳамроҳ бо рӯзноманигорону ҷавонони фаъол ба вилояти Суғд сафар дошта бошанд. Ҳадаф аз гирифтани чунин иқдом дар чист?
- Мо хоҳ мепазирем хоҳ не, имрӯз ҷаҳон пеш меравад ва талаботи инсонӣ ҳам бо тараққӣ ёфтани технологияи муосир дигаргун мешавад. Даҳсолаи охир дар Тоҷикистон фаъолияти блогерӣ ба таври чашмрас рушд кард. Дар ин баробар имрӯзҳо блогерон ҳаводорони зиёде аз ҳисоби ҷавонон доранд.
Мо имрӯз дар марҳилаи давлатдориву давлатсозӣ қарор дорем, ки бояд тамоми ниҳодҳо, инчунин ҷомеаи шаҳрвандӣ якҷо барои пешрафти давлатамон саҳми арзанда гузоранд. Имрӯз аз пештара дида бояд дар раванди давлатдориву давлатсозӣ аз арзишҳои фарҳангиву таърихии худ дифоъ намоем.
Вазифаи мо дар он аст, ки ҷавононро бо ҳар васила ба самти ватандӯстӣ ҷалб созем. Вақте имрӯзҳо моли блогерон дар миёни ҷавонон ба қавле серхаридор аст, моро мебояд ишқи ватанро дар қалби онҳо бедор кунем ва водорашон созем, ки дар баробари фаъолияти худ маводҳои ватандӯстона ҳам омода созанд.
Инчунин, зиёд будани аудиторияи он корбарони фаъоли шабакаи иҷтимоӣ ҷиҳати ташаккул додани мафкураи миллӣ бо маводҳои мусбӣ, аз қабили барномаҳои характери миллидошта, бартарӣ додан ба арзишҳои дунявӣ, таблиғу ташвиқи илмомӯзӣ ва муҳиммияти омӯзиш барои оянда, муаррифии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ, ҷалби сайёҳон, омода кардани маводҳои гуногун ва нашри маводҳои характери ҳаҷвидошта бисёр мувофиқ мебошад. Дар ҷаҳони имрӯз чунин тарзи кор то андозае муассир аст ва натиҷаҳои мусбатро ҳам ба бор хоҳад овард.
- Бо гузашти 2-3 ҳафта аз нишасти шумо бо блогерон оё то имрӯз ягон натиҷаи дилхоҳ ба даст омадааст?
- Аслан, барои пиёда кардани як ҳадафи муайян чанд ҳафтаву моҳ хеле камӣ мекунад. Ҳаддалимкон сол лозим аст, то аз як кор натиҷагирӣ карда шавад. Ба ҳамин хотир, мо ҳоло наметавонем гӯем, ки ин иқдом кадом натиҷаҳоро ба бор овардааст. Аммо як чиз хушҳолкунанда аст, ки мо мебинем онҳоеро, ки ҷалб карда будем, аллакай баъзан роликҳои ватандӯстиро тарғиб карда истодаанд. Умед аст, ки ҳамкории мо бо блогерон самараи хуб ба бор орад.
- Аз замоне, ки шумо ба маснади раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш таъин шудед, наздикшавӣ ва ҳамкории зичи ниҳоди зертобеи Кумита бо ҷомеаи шаҳрвандӣ зиёд ба назар мерасад. Фаъол гаштани бахшу раёсат ва дар умум тамоми сохторҳои самти кор бо ҷавонону варзиш дар шабакаҳои иҷтимоӣ як тарафи масъала бошад, тарафи дигари масъала баргузории озмунҳои гуногуни ҷумҳуриявӣ тариқи рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” аст. Ба назари шумо ин ҳадафи дар пеш қарордода чӣ чизро рӯшан кард ва дар самти тарбияи ватандӯстии ҷавонон ин озмунҳо то куҷо таъсиргузор буданд?
- Ман баргузории чунин озмунҳоро барои он истиқбол мекунам, ки вақте дар як мавзӯи муайян озмун пешниҳод мешавад ва қишри гуногуни аҳолӣ дар он ширкат меварзад, хоҳу нохоҳ факт ва маълумотҳои зиёде доири он ҷамъ мешавад. Масалан, замоне ки масъулини рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” бо як тасмими ҷиддие дар ҳошияи 30-солагии Иҷлосияи XVI Шурои Олии Тоҷикистон озмуни “Иҷлосияи XVI Шурои Олӣ ва эҳёи худшиносии миллӣ”-ро эълон доштанд, ҳар ҳафта як далел, як шарҳ ва як нигоҳи нав дар бораи Иҷлосия ба табъ мерасид.
Ин гувоҳи он буд, ки ҳанӯз дар бораи ин воқеаи таърихӣ ногуфтаҳо зиёданд ва ҳамин озмунҳо барои дар оянда бо роҳи дуруст тарбия кардани ҷавонон заминагузор мешаванд. Ё бигирем озмуни “Душанбе – ганҷе дар қалби Осиё”-ро. Дар ин озмун он қадар маълумотҳои ҷадиде перомуни пойтахти азизи кишварамон гуфта шуд, ки бемуҳобо арзиши чандин корҳои илмиро доштанд. Агар баргузории озмунҳо аз як тараф ҷомеаро ба самти омӯзишу пажӯҳиш раҳнамоӣ кунад, аз ҷониби дигар барои ҷавонон василаи хуби омӯзишро фароҳам меорад. Истиқбол аз ин гуна иқдомҳо шоистагист.
Перомуни фаъолгардии бахшу раёсат ва дар умум тамоми сохторҳои самти кор бо ҷавонону варзиш дар шабакаҳои иҷтимоӣ бошад, гуфтаниям, ки ин дарак аз он аст, ки мо ҳамқадами замонем.
- Таманниёти шумо дар Рӯзи ҷавонон ба ин қишри ояндасози ҷомеа чист?
- Ифтихор дорем, ки ҷавонони мо ҳамқадами замони муосир мебошанду талаботи асри навинро хуб дарк мекунанд. Дар ин баробар онҳо дар муассисаҳои таҳсилоти олии касбии дохили кишвар ва хориҷ аз он илму дониш меомӯзанду забонҳои хориҷӣ ва технологияҳои навтаринро аз худ менамоянд ва муҳимтар аз ҳама дар раванди ободонии Ватан ва пешрафти давлат саҳми назаррас мегузоранд. Ман мехоҳам, ки ҷавонони кишвар ҳушёриву зиракии сиёсиро аз даст надода, дар шароити торафт вусъат гирифтани равандҳои ҷаҳонишавӣ, бархӯрди тамаддунҳо ва таъсири манфии унсурҳои фарҳангиву тамаддунии бегона манфиату арзишҳои миллиро ҳимоя кунанд ва дар мубориза бо ҳама гуна хавфу хатарҳои бар зидди давлату миллати худ равонашуда омода бошанд.
Дар арафаи ҷашни барои ҷавонони мамлакат бисёр ҳам гиромӣ бо Абдулло Раҳмонзода, раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон суҳбате доир кардем, ки фишурдааш манзури хонанда мегардад.
- Аввало шуморо бо фарорасии Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон табрик мегӯем. Чуноне, ки ҳамагон огаҳем, соли сипаришуда дар кишвар барои нахустин бор Қонун “Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон” ба имзо расид. Ин шояд аввалин таҷриба дар кишварҳои Осиёи Марказӣ ҳам бошад. Мегуфтед, ки чӣ зарурат пеш омад, то дар Тоҷикистон чунин як қонуне қабул карда шавад?
- Ташаккур. Ба хонандагони рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” ва дар симои рӯзнома ба тамоми ҷавонони меҳан Рӯзи ҷавононро сидқан муборакбод мегӯям.
Воқеан, вазъи печидаи ҷаҳони муосир, чолишҳову зиддиятҳо ва бархӯрдҳои асри навин моро водор мекунад, ки барои тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон, махсусан насли ҷавони кишвар тамоми талошҳоро анҷом диҳем. Бубинед, дар бисёре аз кишварҳое, ки имрӯзҳо садои тиру тӯп баланд мешаваду мардумонаш дар фақри ҳамагир ва шароити носозгор ба сар мебаранд, агар аз як ҷониб омилҳои беруна сабабгор бошад, аз ҷониби дигар кам будани ҳисси меҳанпарастии шаҳрвандони он кишварҳо онҳоро ба чунин рӯз расонидааст. Ба имзо расидани Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон” дар шароити пуртазоди ҷаҳони муосир, ки равандҳои гуногуни геополитикӣ ба манфиатҳои давлатҳои миллӣ хатар эҷод мекунанд, саривақтист.
- Моя ё ҷавҳари асосии Қонун дар чӣ ифода меёбад?
- Чи гунае ки аз номи Қонун бармеояд, дар меҳвари он ватандӯстӣ ва ба сӯи ватандӯстӣ ҷалб кардани шаҳрвандони кишвар аст. Ба ҷуз ин, Қонуни мазкур ҳадаф, принсипҳо ва самтҳои тарбияи ватандӯстӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, асосҳои ҳуқуқӣ ва ташкилии онро муқаррар карда, муносибатҳои вобаста ба ташкили заминаҳои ҳуқуқӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ, таъмин ва танзими фаъолиятро дар соҳаи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон муайян менамояд. Чунки тарбия намудани шаҳрвандон дар руҳияи муносибати ватандӯстона ба ҷомеа ва давлат дар заминаи фаъолияти баланди ҷамъиятӣ, масъулияти шаҳрвандӣ, омодагӣ ва қобилияти хизмат ба Ватан асоси таъмини рушди устувори давлат аст.
Ҳамчун арзишҳои муҳими иҷтимоӣ ва маънавию ахлоқӣ тақвият додани заминаҳои ҳисси шаҳрвандӣ ва ватандӯстӣ дар ҷомеа, ташаккул ва рушди сифатҳои неки шаҳрвандӣ ва қобилияти аз ҷониби онҳо зоҳир намудани ин сифатҳо дар раванди бунёдкориҳо ба нафъи ҷомеа ва давлат мебошад.
- То ҷое мо огаҳӣ дорем, бо 70 фисади шумораи аҳолӣ аз ҳисоби ҷавонон, дар баробари дигар ниҳодҳои татбиқкунандаи идеологияи давлатӣ яке аз ниҳодҳои калидӣ барои татбиқи қонуни мазкур Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш аст. Кумита барои амалӣ гаштани ин Қонун чӣ тадбирҳо меандешаду кадом иқдомҳоро рӯи даст гирифтааст?
- То замони ба имзо расидани қонуни мазкур ва пас аз он ҳам Кумита барои тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон – махсусан ҷавонон ҳамеша тадбирҳо меандешид. Бо ташкил кардани чорабиниҳои гуногун, мизи гирду конфронсҳо, фестивалу озмунҳо ва хонишҳои сиёсиву суҳбатҳои ҷудогона бо ҷавонону шаҳрвандони синну соли гуногун Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш ҳамеша барои баланд бардоштани ҳисси худшиносиву худогоҳӣ ва дар ин замина боло бурдани ватандӯстии ҷавонон имрӯзҳо низ барои дар амал татбиқ кардани қонуни мазкур тадбирҳо андешида истодааст.
Масалан, дар соли сипаришуда танҳо дар хонишҳои сиёсӣ, ки аз рӯи усули “деҳа ба деҳа”, “маҳалла ба маҳалла”, “факулта ба факулта” ва монанди инҳо сар карда аз мактабу донишгоҳ то варзишгоҳу марказҳои хизматрасонӣ ва вазорату идораҳо аз ҷониби дастгоҳи марказии Кумита, сохторҳои маҳаллӣ ва ташкилотҳои система, инчунин Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон гузаронида шуд, 1 миллиону 582 ҳазору 940 нафар ба онҳо фаро гирифта шуданд.
Дар ин баробар, тақдими Стипендияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои хонандагону донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ, ибтидоӣ, миёна ва олии касбӣ, ки дар соли сипаришуда 3000 хонандаи аълохон соҳиби он гардид ё ҷоизаи “Шуҷоат ва ҷавонмардӣ” барои қадршиносии хизматҳои шоиста ва ҷавонмардию садоқатмандии ҷавонон дар назди ҷомеаву давлат, ки дар соли 2022 ба 12 нафар дода шуд, аз василаҳое мебошанд, ки барои боло бурдани ҳисси худшиносиву меҳанпарастии ҷавонон саҳм мегузоранд. Ин нукта мусаллам аст, вақте як наврасу ҷавон мебинад, ки кори ӯ қадр мегардад, хоҳ нохоҳ ҳисси худшиносиву меҳанпарастӣ дар вуҷуди ӯ боло меравад.
- Мо имсол шоҳиди он гаштем, ки Кумита як нишасти хоссае бо блогнависони машҳур ва серхонандаву сербинанда дошт ва барои онҳо шароит ҳам фароҳам овард, ки давоми қариб як ҳафта ҳамроҳ бо рӯзноманигорону ҷавонони фаъол ба вилояти Суғд сафар дошта бошанд. Ҳадаф аз гирифтани чунин иқдом дар чист?
- Мо хоҳ мепазирем хоҳ не, имрӯз ҷаҳон пеш меравад ва талаботи инсонӣ ҳам бо тараққӣ ёфтани технологияи муосир дигаргун мешавад. Даҳсолаи охир дар Тоҷикистон фаъолияти блогерӣ ба таври чашмрас рушд кард. Дар ин баробар имрӯзҳо блогерон ҳаводорони зиёде аз ҳисоби ҷавонон доранд.
Мо имрӯз дар марҳилаи давлатдориву давлатсозӣ қарор дорем, ки бояд тамоми ниҳодҳо, инчунин ҷомеаи шаҳрвандӣ якҷо барои пешрафти давлатамон саҳми арзанда гузоранд. Имрӯз аз пештара дида бояд дар раванди давлатдориву давлатсозӣ аз арзишҳои фарҳангиву таърихии худ дифоъ намоем.
Вазифаи мо дар он аст, ки ҷавононро бо ҳар васила ба самти ватандӯстӣ ҷалб созем. Вақте имрӯзҳо моли блогерон дар миёни ҷавонон ба қавле серхаридор аст, моро мебояд ишқи ватанро дар қалби онҳо бедор кунем ва водорашон созем, ки дар баробари фаъолияти худ маводҳои ватандӯстона ҳам омода созанд.
Инчунин, зиёд будани аудиторияи он корбарони фаъоли шабакаи иҷтимоӣ ҷиҳати ташаккул додани мафкураи миллӣ бо маводҳои мусбӣ, аз қабили барномаҳои характери миллидошта, бартарӣ додан ба арзишҳои дунявӣ, таблиғу ташвиқи илмомӯзӣ ва муҳиммияти омӯзиш барои оянда, муаррифии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ, ҷалби сайёҳон, омода кардани маводҳои гуногун ва нашри маводҳои характери ҳаҷвидошта бисёр мувофиқ мебошад. Дар ҷаҳони имрӯз чунин тарзи кор то андозае муассир аст ва натиҷаҳои мусбатро ҳам ба бор хоҳад овард.
- Бо гузашти 2-3 ҳафта аз нишасти шумо бо блогерон оё то имрӯз ягон натиҷаи дилхоҳ ба даст омадааст?
- Аслан, барои пиёда кардани як ҳадафи муайян чанд ҳафтаву моҳ хеле камӣ мекунад. Ҳаддалимкон сол лозим аст, то аз як кор натиҷагирӣ карда шавад. Ба ҳамин хотир, мо ҳоло наметавонем гӯем, ки ин иқдом кадом натиҷаҳоро ба бор овардааст. Аммо як чиз хушҳолкунанда аст, ки мо мебинем онҳоеро, ки ҷалб карда будем, аллакай баъзан роликҳои ватандӯстиро тарғиб карда истодаанд. Умед аст, ки ҳамкории мо бо блогерон самараи хуб ба бор орад.
- Аз замоне, ки шумо ба маснади раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиш таъин шудед, наздикшавӣ ва ҳамкории зичи ниҳоди зертобеи Кумита бо ҷомеаи шаҳрвандӣ зиёд ба назар мерасад. Фаъол гаштани бахшу раёсат ва дар умум тамоми сохторҳои самти кор бо ҷавонону варзиш дар шабакаҳои иҷтимоӣ як тарафи масъала бошад, тарафи дигари масъала баргузории озмунҳои гуногуни ҷумҳуриявӣ тариқи рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” аст. Ба назари шумо ин ҳадафи дар пеш қарордода чӣ чизро рӯшан кард ва дар самти тарбияи ватандӯстии ҷавонон ин озмунҳо то куҷо таъсиргузор буданд?
- Ман баргузории чунин озмунҳоро барои он истиқбол мекунам, ки вақте дар як мавзӯи муайян озмун пешниҳод мешавад ва қишри гуногуни аҳолӣ дар он ширкат меварзад, хоҳу нохоҳ факт ва маълумотҳои зиёде доири он ҷамъ мешавад. Масалан, замоне ки масъулини рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” бо як тасмими ҷиддие дар ҳошияи 30-солагии Иҷлосияи XVI Шурои Олии Тоҷикистон озмуни “Иҷлосияи XVI Шурои Олӣ ва эҳёи худшиносии миллӣ”-ро эълон доштанд, ҳар ҳафта як далел, як шарҳ ва як нигоҳи нав дар бораи Иҷлосия ба табъ мерасид.
Ин гувоҳи он буд, ки ҳанӯз дар бораи ин воқеаи таърихӣ ногуфтаҳо зиёданд ва ҳамин озмунҳо барои дар оянда бо роҳи дуруст тарбия кардани ҷавонон заминагузор мешаванд. Ё бигирем озмуни “Душанбе – ганҷе дар қалби Осиё”-ро. Дар ин озмун он қадар маълумотҳои ҷадиде перомуни пойтахти азизи кишварамон гуфта шуд, ки бемуҳобо арзиши чандин корҳои илмиро доштанд. Агар баргузории озмунҳо аз як тараф ҷомеаро ба самти омӯзишу пажӯҳиш раҳнамоӣ кунад, аз ҷониби дигар барои ҷавонон василаи хуби омӯзишро фароҳам меорад. Истиқбол аз ин гуна иқдомҳо шоистагист.
Перомуни фаъолгардии бахшу раёсат ва дар умум тамоми сохторҳои самти кор бо ҷавонону варзиш дар шабакаҳои иҷтимоӣ бошад, гуфтаниям, ки ин дарак аз он аст, ки мо ҳамқадами замонем.
- Таманниёти шумо дар Рӯзи ҷавонон ба ин қишри ояндасози ҷомеа чист?
- Ифтихор дорем, ки ҷавонони мо ҳамқадами замони муосир мебошанду талаботи асри навинро хуб дарк мекунанд. Дар ин баробар онҳо дар муассисаҳои таҳсилоти олии касбии дохили кишвар ва хориҷ аз он илму дониш меомӯзанду забонҳои хориҷӣ ва технологияҳои навтаринро аз худ менамоянд ва муҳимтар аз ҳама дар раванди ободонии Ватан ва пешрафти давлат саҳми назаррас мегузоранд. Ман мехоҳам, ки ҷавонони кишвар ҳушёриву зиракии сиёсиро аз даст надода, дар шароити торафт вусъат гирифтани равандҳои ҷаҳонишавӣ, бархӯрди тамаддунҳо ва таъсири манфии унсурҳои фарҳангиву тамаддунии бегона манфиату арзишҳои миллиро ҳимоя кунанд ва дар мубориза бо ҳама гуна хавфу хатарҳои бар зидди давлату миллати худ равонашуда омода бошанд.
Эзоҳи худро нависед