ҶОМЕА
Якшанбе 08 Сентябр 2024 04:41
![8237](/upload/iblock/e4d/%2B7.jpg)
Роҳро убур кард. Дубора баргашт. Нигарист. Ба пушти худ. Ба ҷодаи пурмошин. Пурошӯб. Ба ҳаракати мошинҳо беҳаракатона дида дӯхт. Босуръат мегузаштанд. Чун лаҳзаҳо. Лаҳзаҳои умр. Умри бошитоб. Рӯзгори сипаришуда сайр кард гӯё. Чанд сония. Пеши назараш. Даст ба сар кашид. Мӯйҳои сафеди аз ҳаррангиҳои зиндагӣ якранггаштаи худро молиш дод. Шояд ба хайр хонд ёди он рӯзҳоро. Шоядам гузашти бесамаре унвонашон дод. Боз қадам гузошт. Чанд лаҳза баъд ист кард. Дар истгоҳ. Паҳлӯи ду ҷавондухтар. Духтарони ороста. Банд бо гуфтугӯ. Бе садо. Бо ангуштон. Дар телефон. Онҳо низ аз назари ӯ дур намонданд. Аз нигоҳи андешамандонааш. Мислеки эҳсос кард. Аз ҳузураш ногувор шудани онҳоро. Посух дод. Танҳо бо хомушӣ. Хомушии пурҳарф. Бо табассуми пурмаъно. Даст ба ҷузвдони худ бурд. Об берун овард. Нӯшидан мехост. Аммо шиддати ларзиши дастонаш авҷ гирифт. Об аз даҳонаш рехт. Духтарони канорбуда табъ хира карданд. Узр хост. Боз бо табассум. Аз ҷо бархост. Мислеки роҳи автобуси худро мепоид. Бо дастон худро аз нурҳои офтоб панаҳ дод. Нигарист ба роҳ. Роҳ аз автобус холӣ. Баргашт. Боз нишаст. Ба телефони дасти духтарон суоломез дида дӯхт. Ба ҳуҷуми фикрҳои зеҳнаш тоб наовард. Ба пурсиш оғоз кард: дар ҳамин телефонҳои шумо чӣ аст?
Посухи духтарон басо кӯтоҳ буд: “Ҳарчӣ”
Ӯ эҳсос кард, ки аз онҳо набояд интизори ҳамсуҳбат шудан дошт. Шояд ӯ ҳамнишине меҷӯст. Мехост даме бо ҳамдаме бошад. Ё хоҳише дошту ё имдод меҷӯст. Шоядам ёфт. Чун ба духтари дигаре ки ба истгоҳ наздик мешуд назар кард. Духтарро пироҳани тоҷикона ва табассуми самимона зиннат мебахшид. Назди банкомати истгоҳ қарор гирифт. Корт дохил кард. Бодиққат духтарро назора мекард. Духтар корташро дубора гирифт. Ӯ мисле, ки наҷоти худро дарёфт. Боҳаяҷон аз духтар пурсид: Пул доштааст?
Духтар аз суоли ногаҳонӣ ҳайратзада шуда, ҳа гуфт. Ӯ аз ҷайбаш корти нақлиётии худро гирифт. Аз дохили чанд коғази фарсудашуда. Чеҳрааш тағйир ёфт. Забонаш гӯё чӣ гуфтанро меҷӯст. Ҳаракат дошт. Аммо садо не. Акнун мислеки тамоми тавонро ҷамъ кард. Ба бечорагӣ тан дод. Дармондагиро пазируфт. Ғурурро саркӯб кард. Хоҳишмандона гуфт: Аз ман пул надорад. Бояд пул партояму...
Духтар шояд ҳадафро пай бурд. Хайр партоед-гуфт бепарвоёна.
Аксуламали ӯ боз табассум.
Чанд лаҳза хомӯшӣ. Танҳо садои мошинҳо. Боз ҳузури нафари навбатӣ дар истгоҳ...
Ин бор мард. Миёнасол. Хеле бовиқор. Бо телефон банди суҳбат. Баланд ҳарф мезад. Бо ишораи дастон ҳаяҷони гуфторашро меафзуд. Аз ҷараёни кадом сохтмоне мегуфту аз омодагӣ ба кадом маросиме. Аз маблағҳои зиёд... Ӯ боз суол меҷӯст. Шояд андешид билохир расида ба додаш як додрас. Аз мард пурсид: туй доред чӣ? Мард гӯё мунтазири ин суол буд. Ба сухан сар кард. Ба таъриф пардохт. Баръакси дигар ҳамсуҳбатҳояш.
Зиёд гуфт. Аз бино кардани хонаи чандошёна. Аз омодагӣ дидан ба туйи пурдабдаба. Ӯ низ чанд ҳарфе иброз кард. Аз сахтии кораш. Аз рӯзгори пурмашақаташ. Ин суханҳо ба мард гӯё таъсир кард. Гуфтаҳоро тасдиқ кард. Ин бор боз ба шиква сар кард. Аз он мегуфт, ки ҳоло ҳам маблағ камӣ мекунад. Аз он мегуфт, ки кор дар ин дохил бенатиҷа аст. Мошини гаронарзише омад. Мард аз рафтан гуфт. Аз додани пешпардохти сарояндаи номие.
Аз ҷониби ӯ як табассуми дигар...
Ин чанд лаҳзае буд аз истгоҳе. Аз як гӯшаи шаҳр. Аз назди бинои Бозрасии давлатии автомобилӣ. Мо шоҳид будем аз канор ба ҳолати як марди солманди роҳрӯб.
Ӯ шояд имрӯз заҷри бепарвоии ҷавониро мекашад. Шояд ба фориғболии он айём таассуф мехӯрад. Шояд аз тарбияи нодурусти волидонаш гила мекунад. Ё шояд аз қисмати бад меноладу гиребони зиндагӣ медорад. Бо вуҷуди ин ӯ акнун бечора аст. Дармондаю нотавон. Мунтазири амали хайре. Мунтазири инсоният. Мунтазири лоақал лаҳзаҳаке таваҷҷӯҳ. Аммо мо ҳамоно худхоҳем. Худписанд. Рӯякист саховати мо. Сарсарист шафқати мо. Аз сидқ нест инсондӯстии мо...
Хуршед алакай ғуруб карда буд. Автобуси хатсайри 11 омад. Ӯ бархост. Даст ба ҷайб бурд. Ду танга берун кард. Барои хуб дидан ба чашм наздик овард. Маълум ки кофӣ нест. Оҳиста ва эҳтиёткорона ба дари нақлиёт наздик шуд. Аз ронанда иҷоза пурсид. Барои бе пул дохил шудан. Ронанда розӣ шуд. Ин шояд аввалин некие буд, ки чанд рӯзи охир насибаш мегардад. Шитофт. Хушҳолона халтаи ҳамроҳашро гирифт. Дохили нақлиёт шуд.
Ӯ рафт. Бо афсусгӯӣ аз гузаштаи худ. Бо бардошт аз ҳоли имрӯзаи мо...
Посухи духтарон басо кӯтоҳ буд: “Ҳарчӣ”
Ӯ эҳсос кард, ки аз онҳо набояд интизори ҳамсуҳбат шудан дошт. Шояд ӯ ҳамнишине меҷӯст. Мехост даме бо ҳамдаме бошад. Ё хоҳише дошту ё имдод меҷӯст. Шоядам ёфт. Чун ба духтари дигаре ки ба истгоҳ наздик мешуд назар кард. Духтарро пироҳани тоҷикона ва табассуми самимона зиннат мебахшид. Назди банкомати истгоҳ қарор гирифт. Корт дохил кард. Бодиққат духтарро назора мекард. Духтар корташро дубора гирифт. Ӯ мисле, ки наҷоти худро дарёфт. Боҳаяҷон аз духтар пурсид: Пул доштааст?
Духтар аз суоли ногаҳонӣ ҳайратзада шуда, ҳа гуфт. Ӯ аз ҷайбаш корти нақлиётии худро гирифт. Аз дохили чанд коғази фарсудашуда. Чеҳрааш тағйир ёфт. Забонаш гӯё чӣ гуфтанро меҷӯст. Ҳаракат дошт. Аммо садо не. Акнун мислеки тамоми тавонро ҷамъ кард. Ба бечорагӣ тан дод. Дармондагиро пазируфт. Ғурурро саркӯб кард. Хоҳишмандона гуфт: Аз ман пул надорад. Бояд пул партояму...
Духтар шояд ҳадафро пай бурд. Хайр партоед-гуфт бепарвоёна.
Аксуламали ӯ боз табассум.
Чанд лаҳза хомӯшӣ. Танҳо садои мошинҳо. Боз ҳузури нафари навбатӣ дар истгоҳ...
Ин бор мард. Миёнасол. Хеле бовиқор. Бо телефон банди суҳбат. Баланд ҳарф мезад. Бо ишораи дастон ҳаяҷони гуфторашро меафзуд. Аз ҷараёни кадом сохтмоне мегуфту аз омодагӣ ба кадом маросиме. Аз маблағҳои зиёд... Ӯ боз суол меҷӯст. Шояд андешид билохир расида ба додаш як додрас. Аз мард пурсид: туй доред чӣ? Мард гӯё мунтазири ин суол буд. Ба сухан сар кард. Ба таъриф пардохт. Баръакси дигар ҳамсуҳбатҳояш.
Зиёд гуфт. Аз бино кардани хонаи чандошёна. Аз омодагӣ дидан ба туйи пурдабдаба. Ӯ низ чанд ҳарфе иброз кард. Аз сахтии кораш. Аз рӯзгори пурмашақаташ. Ин суханҳо ба мард гӯё таъсир кард. Гуфтаҳоро тасдиқ кард. Ин бор боз ба шиква сар кард. Аз он мегуфт, ки ҳоло ҳам маблағ камӣ мекунад. Аз он мегуфт, ки кор дар ин дохил бенатиҷа аст. Мошини гаронарзише омад. Мард аз рафтан гуфт. Аз додани пешпардохти сарояндаи номие.
Аз ҷониби ӯ як табассуми дигар...
Ин чанд лаҳзае буд аз истгоҳе. Аз як гӯшаи шаҳр. Аз назди бинои Бозрасии давлатии автомобилӣ. Мо шоҳид будем аз канор ба ҳолати як марди солманди роҳрӯб.
Ӯ шояд имрӯз заҷри бепарвоии ҷавониро мекашад. Шояд ба фориғболии он айём таассуф мехӯрад. Шояд аз тарбияи нодурусти волидонаш гила мекунад. Ё шояд аз қисмати бад меноладу гиребони зиндагӣ медорад. Бо вуҷуди ин ӯ акнун бечора аст. Дармондаю нотавон. Мунтазири амали хайре. Мунтазири инсоният. Мунтазири лоақал лаҳзаҳаке таваҷҷӯҳ. Аммо мо ҳамоно худхоҳем. Худписанд. Рӯякист саховати мо. Сарсарист шафқати мо. Аз сидқ нест инсондӯстии мо...
Хуршед алакай ғуруб карда буд. Автобуси хатсайри 11 омад. Ӯ бархост. Даст ба ҷайб бурд. Ду танга берун кард. Барои хуб дидан ба чашм наздик овард. Маълум ки кофӣ нест. Оҳиста ва эҳтиёткорона ба дари нақлиёт наздик шуд. Аз ронанда иҷоза пурсид. Барои бе пул дохил шудан. Ронанда розӣ шуд. Ин шояд аввалин некие буд, ки чанд рӯзи охир насибаш мегардад. Шитофт. Хушҳолона халтаи ҳамроҳашро гирифт. Дохили нақлиёт шуд.
Ӯ рафт. Бо афсусгӯӣ аз гузаштаи худ. Бо бардошт аз ҳоли имрӯзаи мо...
Эзоҳи худро нависед