ВАРЗИШ
Якшанбе 08 Сентябр 2024 04:42
![7653](/upload/iblock/a39/Untitled-1.jpg)
“ТӮБИ ЧАРМИН”
Якшанбеи 20-уми декабри соли 2020. Меҳмонхонаи “Варзиш”. Ҳолпурсии ду марди калонсол, ки мисли кӯдакон саволҳои ноҷою бемаврид ба якдигар медоданду тоқати шунидани ҷавобро надоштанд, диққатамро ҷалб намуд. Онҳо ҳар гуна номҳои гуногунро ба забон меоварданд, ки аксар мутааллиқ ба исмҳои миллатҳои бегона буданд. Кӯдаквор шодӣ мекарданд. Зуд – зуд аз якдигар мӯйи сарат куҷо шуд, муйлабат канӣ, гуфта мепурсиданду механдиданд. Ба ин қаноат накарда, ба атроф назар мекарданд, то сабаби шодияшонро ба касе иброз доранд. Нигоҳашон ҷониби ман дӯхта шуду ҳар ду баробар:
- 40 сол шуд, медонед, 40 сол,- гуфта ҷонибам қадам бардоштанд.
- Э, барои ҷавонони имрӯза ин мавзӯъҳо муҳим нест,- гуфт нафаре аз эшон, ки сабзина буд.
Ин посух боис шуду аз онҳо сабаби хурсандие, ки мутааллиқ ба рақами 40 буд, пурсон шудам.
- Мо ҳар ду ҳамкурсем. Баъди хатми донишгоҳ 40 сол мешавад, ки якдигарро надидаем, - гуфт марди миёнақади сафедпӯст.
- Чӣ боиси дидорбинии дубораатон шуд? – пурсидам аз эшон.
“Тӯби чармин”, - ҳарду бо ханда посух доданд.
Ин ҷавоб сабаби ба суҳбати эшон пайвастанам гардид.
Марди сабзина худро Нуъмонҷон Носиров муаррифӣ намуду дуюмӣ Баҳрулло Раҳимов. Онҳо соли 1977 ба Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ба номи Саидмуъмин Раҳимов (собиқ Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ба номи М. Калинин) дохил шуда, соли 1981 онро бо ихтисоси мутахассиси футбол хатм намудаанд. Баъди хатми донишкада Нуъмонҷон ба зодгоҳаш, шаҳри Истаравшан (собиқ Ӯротеппа) баргашту Баҳрулло, ки зодаи шаҳри Душанбе буд, дар пойтахт монд. Нуъмонҷон, ки айёми ҷавонӣ дар дастаи шаҳри Истаравшан солҳои 1981-1984 ба ҳайси муҳофизатгар фаъолият дошт, чор маротиба унвони қаҳрамони Тоҷикистонро ба даст овардааст. Баъди ҷамъбасти фаъолияти варзишӣ 36 сол аст, ки ба ҳайси мураббии тарбияи ҷисмонӣ ба шогирдон дарс мегӯяд. Баҳрулло бошад, дар дастаҳои “Ситора” ва “Локомотив”-и шаҳри Душанбе ба ҳайси футболбоз фаъолият намуда, айни ҳол дар МТМУ №61-и пойтахт ба шогирдон аз фанни тарбияи ҷисмонӣ дарс мегӯяд.
ҚУДРАТИ ВАРЗИШ
- Мо дар гурӯҳ 25 нафар намояндаи миллатҳои гуногун будем. Баъди хатми донишкада аксар ба зодгоҳи худ баргаштанд. Солҳои аввал бо ҳамкурсон робита доштем, телефонӣ аз аҳволи якдигар пурсон мешудем, - гуфт Баҳрулло ва илова намуд: - Ҷанги шаҳрвандӣ боис гашту ҳамкурсҳои мо, ки дар баробари тоҷикон иборат аз намояндагони миллатҳои гуногун буданд, ба ватани аҷдодӣ баргаштанд. Дигар ҳеҷ кадоме аз худ дарак надод. Аксар фикр карданд, ки мо ҳам қатори ҳазорон қурбониёни ҷанги шаҳрвандӣ кушта шудаем. Дар баробари дигар соҳаҳо варзиш ҳам, аз ҷумла футбол низ аз хисороти ҷанги шаҳрвандӣ эмин намонд. Баъди дубора барқарор шудани мусобиқаи “Тӯби чармин” баъзе ҳамкурсҳоро пайдо кардем. Нафароне, ки касбашонро иваз накардаанд, тавассути шогирдонашон аз худ дарак доданд.
- Ҳар вақте шогирдонро бо сармураббӣ аз Истаравшан ба Душанбе равон мекардам, ҳангоми бозгашт аз Баҳрулло паём мерасониданд. Вале баъди хатми донишкада мо якдигарро надида будем. Имсол тасмим гирифтам, ки ҳамроҳ бо шогирдон дар мусобиқа ширкат варзам. Баробари ба Душанбе расидан ба суроғи Баҳрулло рафтам. Баъди 40 сол Баҳруллоро бе мӯйи сар ёфтам. Варзишро беҳуда қосиди сулҳу дӯстӣ нагуфтаанд. Варзиш ҳамин гуна қудрати муттаҳид карданро дорад. Варзиш 40 сол қабл моро шинос карда буд ва баъди 40 сол боз варзиш моро ба дидори ҳам расонд, - гуфт Нуъмонҷон.
УМЕДҲОИ САБЗ
Давоми суҳбати мо атрофи рушди варзишу оммавияти футбол дар кишвар боз ҳам гармтар шуд. Ҳар ду аз солҳои вазнини ҷанги шаҳрвандӣ ёд оварданду аз ободию шукуфоии меҳани азиз шукр карданд. Ба суҳбати мо Маҳмуд Бобоев, омӯзгори мактаби ғайридавлатии миёнаи умумии ба номи Нуъмон Шораҷабови шаҳри Истаравшан, ки ҳамроҳ бо Нуъмонҷон барои иштирок дар мусобиқаи “Тӯби чармин” омадааст, пайвасту риштаи суханро гирифт:
- Ба монанди дӯстони ман истиқлоли кишвар чандин бародарони ҷудоафтодаро ба ҳам овард. Солҳои пеш ба деҳаи дигар сафар кардан хатар дошт. Имрӯз бошад, падару модарон бо дили пур фарзандонашонро ба мо месупоранд ва мо ба тамоми гӯшаи кишвар баҳри иштирок дар мусобиқаҳо равонем. Дили пуру хотири ҷамъи падару модарон аз тинҷию оромии кишвар аст. Мо ҳар сол дар мусобиқаи “Тӯби чармин” иштирок мекунем. Саҳми мусобиқаи мазкур дар омода намудани футболбозони ҷавон барои тими миллии кишвар ниҳоят калон аст. Сол аз сол сатҳи мусобиқаи мазкур беҳ мегардад. Баргузории мусобиқаи имсола худ қаҳрамонист. Пас, ба роҳбарияти Федератсияи футболи Тоҷикистон миннатдории худро баён менамоям. Зеро бемории ҳамагири Covid-19 пиру ҷавонро хаста ва ноумед кард. Шодию давидани шогирдонро дубора дар майдони сабз дида, умедҳоямон дубора сабз гашт.
БА ҶОИ ХУЛОСА
Қаҳрамонҳои мо 63 сол доранд. Вале ҳамоно чолок ва аз синну соли худ ҷавон ба назар мерасанд. Аз саломатии худ шикояте надоранд ва ин ҳама бахтро аз варзиш мебинанд. Онҳо хушнуд аз онанд, ки тарбиятгари қишри солими ҷомеаанд...
Якшанбеи 20-уми декабри соли 2020. Меҳмонхонаи “Варзиш”. Ҳолпурсии ду марди калонсол, ки мисли кӯдакон саволҳои ноҷою бемаврид ба якдигар медоданду тоқати шунидани ҷавобро надоштанд, диққатамро ҷалб намуд. Онҳо ҳар гуна номҳои гуногунро ба забон меоварданд, ки аксар мутааллиқ ба исмҳои миллатҳои бегона буданд. Кӯдаквор шодӣ мекарданд. Зуд – зуд аз якдигар мӯйи сарат куҷо шуд, муйлабат канӣ, гуфта мепурсиданду механдиданд. Ба ин қаноат накарда, ба атроф назар мекарданд, то сабаби шодияшонро ба касе иброз доранд. Нигоҳашон ҷониби ман дӯхта шуду ҳар ду баробар:
- 40 сол шуд, медонед, 40 сол,- гуфта ҷонибам қадам бардоштанд.
- Э, барои ҷавонони имрӯза ин мавзӯъҳо муҳим нест,- гуфт нафаре аз эшон, ки сабзина буд.
Ин посух боис шуду аз онҳо сабаби хурсандие, ки мутааллиқ ба рақами 40 буд, пурсон шудам.
- Мо ҳар ду ҳамкурсем. Баъди хатми донишгоҳ 40 сол мешавад, ки якдигарро надидаем, - гуфт марди миёнақади сафедпӯст.
- Чӣ боиси дидорбинии дубораатон шуд? – пурсидам аз эшон.
“Тӯби чармин”, - ҳарду бо ханда посух доданд.
Ин ҷавоб сабаби ба суҳбати эшон пайвастанам гардид.
Марди сабзина худро Нуъмонҷон Носиров муаррифӣ намуду дуюмӣ Баҳрулло Раҳимов. Онҳо соли 1977 ба Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ба номи Саидмуъмин Раҳимов (собиқ Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ба номи М. Калинин) дохил шуда, соли 1981 онро бо ихтисоси мутахассиси футбол хатм намудаанд. Баъди хатми донишкада Нуъмонҷон ба зодгоҳаш, шаҳри Истаравшан (собиқ Ӯротеппа) баргашту Баҳрулло, ки зодаи шаҳри Душанбе буд, дар пойтахт монд. Нуъмонҷон, ки айёми ҷавонӣ дар дастаи шаҳри Истаравшан солҳои 1981-1984 ба ҳайси муҳофизатгар фаъолият дошт, чор маротиба унвони қаҳрамони Тоҷикистонро ба даст овардааст. Баъди ҷамъбасти фаъолияти варзишӣ 36 сол аст, ки ба ҳайси мураббии тарбияи ҷисмонӣ ба шогирдон дарс мегӯяд. Баҳрулло бошад, дар дастаҳои “Ситора” ва “Локомотив”-и шаҳри Душанбе ба ҳайси футболбоз фаъолият намуда, айни ҳол дар МТМУ №61-и пойтахт ба шогирдон аз фанни тарбияи ҷисмонӣ дарс мегӯяд.
ҚУДРАТИ ВАРЗИШ
- Мо дар гурӯҳ 25 нафар намояндаи миллатҳои гуногун будем. Баъди хатми донишкада аксар ба зодгоҳи худ баргаштанд. Солҳои аввал бо ҳамкурсон робита доштем, телефонӣ аз аҳволи якдигар пурсон мешудем, - гуфт Баҳрулло ва илова намуд: - Ҷанги шаҳрвандӣ боис гашту ҳамкурсҳои мо, ки дар баробари тоҷикон иборат аз намояндагони миллатҳои гуногун буданд, ба ватани аҷдодӣ баргаштанд. Дигар ҳеҷ кадоме аз худ дарак надод. Аксар фикр карданд, ки мо ҳам қатори ҳазорон қурбониёни ҷанги шаҳрвандӣ кушта шудаем. Дар баробари дигар соҳаҳо варзиш ҳам, аз ҷумла футбол низ аз хисороти ҷанги шаҳрвандӣ эмин намонд. Баъди дубора барқарор шудани мусобиқаи “Тӯби чармин” баъзе ҳамкурсҳоро пайдо кардем. Нафароне, ки касбашонро иваз накардаанд, тавассути шогирдонашон аз худ дарак доданд.
- Ҳар вақте шогирдонро бо сармураббӣ аз Истаравшан ба Душанбе равон мекардам, ҳангоми бозгашт аз Баҳрулло паём мерасониданд. Вале баъди хатми донишкада мо якдигарро надида будем. Имсол тасмим гирифтам, ки ҳамроҳ бо шогирдон дар мусобиқа ширкат варзам. Баробари ба Душанбе расидан ба суроғи Баҳрулло рафтам. Баъди 40 сол Баҳруллоро бе мӯйи сар ёфтам. Варзишро беҳуда қосиди сулҳу дӯстӣ нагуфтаанд. Варзиш ҳамин гуна қудрати муттаҳид карданро дорад. Варзиш 40 сол қабл моро шинос карда буд ва баъди 40 сол боз варзиш моро ба дидори ҳам расонд, - гуфт Нуъмонҷон.
УМЕДҲОИ САБЗ
Давоми суҳбати мо атрофи рушди варзишу оммавияти футбол дар кишвар боз ҳам гармтар шуд. Ҳар ду аз солҳои вазнини ҷанги шаҳрвандӣ ёд оварданду аз ободию шукуфоии меҳани азиз шукр карданд. Ба суҳбати мо Маҳмуд Бобоев, омӯзгори мактаби ғайридавлатии миёнаи умумии ба номи Нуъмон Шораҷабови шаҳри Истаравшан, ки ҳамроҳ бо Нуъмонҷон барои иштирок дар мусобиқаи “Тӯби чармин” омадааст, пайвасту риштаи суханро гирифт:
- Ба монанди дӯстони ман истиқлоли кишвар чандин бародарони ҷудоафтодаро ба ҳам овард. Солҳои пеш ба деҳаи дигар сафар кардан хатар дошт. Имрӯз бошад, падару модарон бо дили пур фарзандонашонро ба мо месупоранд ва мо ба тамоми гӯшаи кишвар баҳри иштирок дар мусобиқаҳо равонем. Дили пуру хотири ҷамъи падару модарон аз тинҷию оромии кишвар аст. Мо ҳар сол дар мусобиқаи “Тӯби чармин” иштирок мекунем. Саҳми мусобиқаи мазкур дар омода намудани футболбозони ҷавон барои тими миллии кишвар ниҳоят калон аст. Сол аз сол сатҳи мусобиқаи мазкур беҳ мегардад. Баргузории мусобиқаи имсола худ қаҳрамонист. Пас, ба роҳбарияти Федератсияи футболи Тоҷикистон миннатдории худро баён менамоям. Зеро бемории ҳамагири Covid-19 пиру ҷавонро хаста ва ноумед кард. Шодию давидани шогирдонро дубора дар майдони сабз дида, умедҳоямон дубора сабз гашт.
БА ҶОИ ХУЛОСА
Қаҳрамонҳои мо 63 сол доранд. Вале ҳамоно чолок ва аз синну соли худ ҷавон ба назар мерасанд. Аз саломатии худ шикояте надоранд ва ин ҳама бахтро аз варзиш мебинанд. Онҳо хушнуд аз онанд, ки тарбиятгари қишри солими ҷомеаанд...
Эзоҳи худро нависед