ҶАВОНОН
Панҷшанбе 04 Март 2021 03:01
7838
Дар дунё бо зиёд инсонҳое вохӯрдан мумкин аст, ки дар баробари кашидани азобҳои беинтиҳои зиндагӣ боз ҳам ба ояндаи худ бо назари нек менигаранд. Ин гуна инсонҳо зиндагии худро бо дасти худ месозанд ва бо итминони комил метавон гуфт, ки ин қабил инсонҳоро ояндаи дурахшоне интизор аст.

Яке аз чунин нафарон Акбар Каримов маҳсуб меёбад. Ин ҷавон 23 сол дошта, зодаи шаҳри Душанбе аст. Акбар то синни чорсолагӣ биноии хуб дошт. Ӯ мисли дигар ҳамсолонаш дар кӯчаву роҳравҳо мегашт, бозӣ мекард ва дунёри рангини худро дошт, вале дере нагузашта, ӯ аз ин дунё маҳрум шуд биноии худро аз даст дод. Ин ҳодиса бо ӯ пас аз ҷарроҳие, ки табибон тавсия дода буданд, ба вуқӯъ пайваст. Ӯ акнун 18 сол мешавад, ки дунёи нобиноиро паси сар мекунад.

ҲОДИСАЕ, КИ ДУНЁИ ӮРО  ТАКОН ДОД

Акбар ин ҳодисаро чунин нақл мекунад: “Вақте хурд будам, яъне то дами 4-солагӣ мисли дигар кӯдакон бо ҳамсолонам бозӣ мекардам. Ногоҳ, аз ҳисоби фишори мағзи сар (черепной давлени) оҳиста – оҳиста чашмонам хира шудан гирифтанд ва инро волидонам эҳсос карда, маро ба беморхона бурданд. Пас аз ташхис табибон маслиҳат доданд, ки ҷарроҳие анҷом диҳем, то биноиам хуб шавад. Вале, мутаассифона ҷарроҳӣ ба муроди дили мо анҷом наёфт ва чӣ гунае ки мегӯянд, як зарбаи дигарро ба зиндагии ман ворид намуд. Маро ба дунёи нобиноӣ пайваст намуд. Баъд аз он ду маротибаи дигар чашмонамро ҷарроҳӣ карданд, вале ҳеҷ беҳбудие нашуд”.

ЧЕҲРАҲОРО ЁД НАДОРАМ...

Гарчанде Акбар то синни 4-солагӣ ин дунёро медид, вале ҳатто дар ҳамин синну сол ӯ хуб дар ёд дорад, ки дунёи равшан чӣ гуна буд, чӣ гуна ба ситоразорони осмон нигоҳ мекард, чӣ гуна барф меборид, чӣ гуна раъду барқ мезад. Барояш ин чизҳо ошност ва фаромӯшношуданист.

- Вале шукронаи Худованд тӯли чор соле, ки ҳаётро медидам, он лаҳзаҳои ҳаёт дар хотирам хуб нақш бастааст ва шукр мекунам, ки аз биноии худ гарчанде хурд будам, хотирае дорам. Баландшавии офтоби тобистону тафсиши замин ва сиёҳ шудани сангҳо, бориши барф ва тамошои онро, ки дӯст медоштам, хуб дар ёд дорам. Шабҳо ба ситораҳои осмонӣ назар кардан, ғурриши раъду барқро дӯст медоштам, вале мутаассифона чеҳраи инсонҳоро дар хотир надорам”,-нақл мекунад ҳамсуҳбати мо.

Ӯ МОДАРРО НИЗ АЗ ДАСТ ДОД...

Қаҳрамони мо пас аз сипарӣ шудани ҳодисаи аз даст додани биноии хеш ҳамагӣ пас аз гузашти ду сол, ки шашсола буд, модари азизашро низ аз даст медиҳад. Дар натиҷаи оташсӯзии мудҳише, ки дар хонаводаи Акбар рӯх медиҳад, ғайр аз хоҳари калонаш дигар ҳама ҷароҳати ҷисмонӣ мебардоранд.
- Дар хонаамони сӯхтор ба амал омад. Шаб хоб будам, як вақт аз ҳарорати гармии баланд бедор шудам, ки дастонамро месӯзонд. Овози гиряи додарам ва такопӯи волиданамро шунидам. Ҳамон шаб падарам мо-фарзандонро тавонист аз сӯхтор ба берун барорад, вале аз ҳама охир, ки модарамро наҷот медиҳад, аллакай модарам дар сӯхтор ҷароҳати зиёд мебардорад. Пас аз он муддати 40 рӯз дар беморхона қарор доштем. Дар он сӯхтор мо модари бузургворамонро аз даст додем,-мегӯяд, ӯ бо ҳасрат.

Вале дар муддати ин 40 рӯз ба онҳо аз вафоти модар чизе нагуфтанд ва то дами аз бемористон ҷавоб шудан фикр мекарданд, ки модар ҳанӯз ҳам зиндаву саломат ҳаст.

- Ҳамон шаб ғайр аз хоҳарам, ки бо мо набуд, дигар ҳама ҷароҳати вазнин бардоштем. Ростӣ тӯли 40 рӯзе, ки дар беморхона будем, то дами ба хона баргаштан, гумон мекардем, ки модарамон зиндаву саломат аст. Мо талаб ҳам мекардем, ки модарамонро наздамон биёранд, вале хабар ёфтем, ки ӯ дигар дар қайди ҳаёт нест. Падарам ҳамеша таъкид мекарданд, ки аз Худованд шукргузор бошед, ки ба мо умри дубора дод. Чун бисёриҳо ба зинда мондани мо бовар надоштанд,-илова кард Акбар.

Акбар мегӯяд, дар аввал мардум ба нобиноии ӯ он қадар аксуламали хуб нишон намедоданд ва ба ӯ бечораҳолона менигаристанд. Ин ҳолат азияташ медод ва намехост, ки ба ӯ дилсӯзона назар кунанд. Чӣ гунае ӯ мегӯяд: “Он замон вақте дар нақлиёт менишастам ва ҳамин ибораи “бечора” аз ҷониби касе садо медод, ман ҳатман ба онҳо ҷавоби хуб медодам. Медонам мардуми мо бисёр ҳам дилсӯзанд, вале баъзан аз ҳад зиёдаравӣ мекунанд. Ман шахсан намехоҳам бо ман ҳамчун як нафаре, ки муҳтоҷи ёрист, муносибат кунанд. Ин гуна рафторро қабул надорам ва дили ман аз ин гуна манзараҳо мешикастанд”.

МУСИҚӢ ҶУЗЪЕ АЗ ҲАЁТАМ ШУД!

Акбар ба ин ҳама шикастану рехтанҳо нигоҳ накарда, овози бисёр ҳам фораме барои сароидан дорад. Ӯ бисёр ҳам бо як шавқи беандоза асбобҳои мусиқӣ менавозад ва ҳам месарояд. Гитор яке аз асбобҳоест, ки қаҳрамони мо ба хубӣ аз уҳдаи навохтанаш мебарояд. Баъди аз даст додани биноии чашмонаш мусиқӣ ягона чизе буд, ки қалби ӯро таскин медод ва он ҷузъе аз ҳаёти Акбар мегардад.

- Чун дар хона вақте ҳама аз паси кору бори худ мешуданд, ман таҷҳизоти мусиқишунавиро баланд мондам, баробари гӯш кардани сурудҳо манзараҳоро дар зеҳни худ тасвир мекардам ва оҳиста-оҳиста мусиқӣ ҷузъе аз ҳаёти ман гардид,-мегӯяд ӯ.

Дар ин ҷода падари Акбар шавқу завқи зиёди ӯро нисбати мусиқӣ дида, дар ин самт ба ӯ кӯмакрасон мешавад.
Чӣ гунае ки худи ӯ мегӯяд: “Нафаре, ки дар ин ҷода дастгири ман буд, ҳамин мусиқист. Баъдан, вақте падарам шавқи беандозаи маро нисбати мусиқӣ пайхас намуд, ба ман асбобҳои мусиқӣ мехарид. Вақте ки ба сафарҳои хизматӣ мерафт, ҳатман ҳангоми баргашт бароям ягон асбоби мусиқӣ меовард ва бо онҳо дар хона машқ мекардам”.

Акбар то ба имрӯз ягон мактаби мусиқиро хатм накардааст ва бештар тавассути машқу тамринҳои зиёд, яъне худомӯзӣ тавонистааст, ки навохтани якчанд намуди асбобҳои мусиқиро азбар намояд. Имрӯз ӯ метавонад 15 намуди асбобҳои мусиқӣ, аз зумраи рубоб, сетор, дутор, думбра, таблак, доира, ғижжак, аккардеон, най, ямаха, гитара ва ғайраҳоро навозад.

Ӯ чандин маротиба дар мусобиқаҳои гуногуни дохил ва берун аз кишвар ширкат варзида, ҷойҳои намоёнро ишғол намудааст, ки ин барои роҳи оянда дарҳоеро ба рӯяш боз мекунад.

Ӯ ба ҷавононе, ки бо андак мушкилӣ аз дунё дилсард ҳастанд, махсусан ҷавононе, ки имконияташон маҳдуд аст ва ба дунё бо назари манфӣ менигаранд, тавсия медиҳад, ки ҳеҷ гоҳ руҳафтода набошанд.
- Худованд дар баробари офаридани ҳар як инсон, дар вуҷудаш як ҷавҳареро ато кардааст, ки онро пайдо кардан даркор. Аз болои ин ҷавҳар кор кардан лозим ва роҳи рӯшанеро барои худ пайдо кардан мумкин аст. Гарчанде барои нобиноён андӯхтани илм имконият камтар аст, вале ҳоло технологияи иттилоотӣ рушд кардааст, ки имкониятҳои хубро барои мо муҳайё месозад. Аз ин хотир, онро истифода бурдан лозим ва хуб истифода бурдани он бар манфиат хоҳад буд,-гуфт ӯ дар охир.

Ҳоло Акбар дар Донишгоҳи давлатии санъат ва фарҳанги ба номи Мирзо Турсунзода дар ихтисоси мусиқӣ-омӯзгор таҳсилро идома дода, ояндаи худро бо мусиқӣ мебинад. Ӯ тӯли чор сол дар мактаб-интернати нобиноёни шаҳри Душанбе ва ҳафт соли дигар дар мактаб – интернати шаҳри Ҳисор таҳсили илм кардааст. Соли 2016 тариқи Маркази миллии тестӣ ба Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, факултаи филологияи тоҷик дохил шуда, онро соли 2020 хатм намудааст.

Эзоҳи худро нависед



Рамзҳо дар расм

Рӯзнома

Назарсанҷӣ

У вас нет прав на участие в данном опросе.

Тақвим

Дш Сш Чш Пш Ҷ Ш Яш
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Март 2021 c.