Бо амри Президенти кишвар соли равон бахшида ба 115-солагии зодрӯзи академик Бобоҷон Ғафуров озмуни ҷумҳуриявии ““Тоҷикон” – оинаи таърихи миллат” идома дорад. Вобаста ба ин суҳбате анҷом додем бо яке аз ғолибони даври ноҳиявии ин озмун Маҳина Абдураҳмонова.

– Нахуст шуморо ба муносибати ғолиб омаданатон дар даври ноҳиявӣ табрик мегӯем.

– Ташаккури зиёд.

– Чӣ гуна ба ин озмун роҳ ёфтед?

– Вақте огоҳӣ пайдо кардам, ки бахшида ба зодрӯзи ин фахри миллат дар мамлакат озмуни ҷумҳуриявии ““Тоҷикон”-оинаи таърихи миллат” баргузор мегардад ва чун каму беш аз донишҳои таърихӣ баҳравар ва китоби “Тоҷикон”-ро низ мутолиа карда будам, тасмим гирифтам дар ин озмун иштирок намоям.
Бо боварӣ дар даври ноҳиявии озмуни мазкур иштирок кардам ва хушбахтона ғолиб баромадам.

- Барои иштирок дар озмун чӣ қадар китоб мутолиа кардед?

– Барои иштирок китоби “Тоҷикон”-и академик Бобоҷон Ғафуров ва инчунин як қисми адабиёти тавсияшударо мутолиа кардам. Аз ҷумла, асарҳое, ки дар бораи аллома Бобоҷон Ғафуров навишта шудаанд. Ба монанди “Равшангари таърих”, “Бобоҷон Ғафуров фарзанди фарзонаи миллат”, “Академик Бобоҷон Ғафуров” ва дигар китобҳо.

- Дар озмун шаффофият ба назар мерасид?

– Шаффофияти озмун пеш аз ҳама дар он буд, ки аъзои ҳакамон ҳар як иштирокчии озмунро тариқи шифоҳӣ дар ҳузури ҳамагон саволу ҷавоб мекарданд, то ин ки ҳозирин бубинанд, ки онҳо, яъне ширкатдорон воқеан ҳам аз ҳаводиси таърих ба хубӣ огаҳанд ва ягон шакку шубҳа пайдо нашавад.

Илова бар он, ҳамаи иштирокчиёни озмун бо як тайёрии ҷиддӣ ба ин давр омада буданд ва донишу маҳорати худ-ро дар назди доварон нишон доданд.

– Маҳина бовар доред, ки дар даври ҷумҳуриявӣ низ ғолиб меоед?

– Умедворам, ки дар даври ҷумҳуриявӣ сазовори ҷойи намоён мегардам. Барои ин аз ҳозир тайёрӣ дида, ҳар чи бештар асарҳоро вобаста ба мавзуоти озмун мутолиа дорам, то ба мақсадам расам. Ман донишҷӯи факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи миллиям. Аммо аз даврони мактабхонӣ ба омӯхтани таърихи ниёгонамон шавқу ҳаваси беандоза дорам. Зеро таърих таҷассумгари гузаштаи миллат аст.

Маҳз донистани таърих боис гардид, дар озмунҳои фани таърих иштирок карда, сазовори ҷойҳои намоён ва медалу ифтихорномаҳои зиёд аз ин озмунҳо гардам.

– Озмунҳое, ки дар кишварамон баргузор мегарданд, барои баланд бардоштани сатҳи дониши ҷавонону донишҷӯён то кадом андоза аҳамият доранд?

– Озмунҳое, ки дар мамлакатамон ҷараён доранд, дар ин ҷода нақши муҳимеро мебозанд. Зеро вақте ҷавонон дар озмунҳо иштирок мекунанд, аз ҳарвақта дида, бештару зиёдтар ва мақсадноктар машғули китобхонӣ шуда, донишу маҳорати худро сайқал медиҳанд.

– Ҳоло ба чӣ корҳо машғулед?

– Ба хондани адабиёти тавсияшуда тибқи низомномаи озмун банд ҳастам. То ин ки дар озмунҳои минбаъда сазовор ширкат карда тавонам.

– Нақшаи ояндаатон?

– Мехоҳам донишгоҳро бо дипломи аъло хатм намуда, мутахассиси хуби соҳа шуда, ба халқу ватанам сидқан хидмат намоям ва дар пешрафти он саҳмгузор бошам.

Гулафшон КАРИМОВА,
“ҶТ”