КИТОБХОНА
Ҷумъа 07 Август 2020 05:30
7048
Рӯзноманигоре, ки мехоҳам дар борааш самимӣ сухан бигӯям, аз соҳибқаламони матбуоти тоҷик буда, беш аз 40 соли умрашро барои инъикоси воқеъбинонаи рӯйдоду ҳодисаҳо ва дастоварду комёбиҳои Тоҷикистони азиз бахшидааст. Ӯ дар айёми Наврӯзи хуҷастафол зода шуда, ба синни мубораки 70 қадам гузошт. Ин санаро ба устод табрику таҳният гуфта, саҳифаҳоеро аз фаъолияти эҷодиаш варақ мегардонем.

Ӯ Эмом Назаров, Аълочии матбуоти Тоҷикистон аст, ки миёни рӯзноманигорону хонандагон шинохта маҳсуб меёбад.

Ӯ минбари пурифтихори матбуотро ҳеҷ гоҳ ба манфиатҳои шахсӣ истифода накарда, бо меҳнати ҳалоли қаламкашӣ рӯзгорашро таъмин намуда, бори масъулияти касби дӯстдоштаашро аз рӯйи виҷдон мекашад.

Э.Назаровро орзую умеди даврони наврасӣ ба ҷодаи рӯзноманигорӣ расондааст. Чи тавре худи устод нақл мекунад, ҳанӯз дар айёми хонандаи хубу аълохони мактаби миёнаи №2 ба номи Ломоносови шаҳри Кӯлоб будан рӯзномаи “Пионери Тоҷикистон” ва маҷаллаҳои “Машъал”-у “Хорпуштак”-ро бошавқ мутолиа намуда, орзуи ба мисли дигар ҳамсолон дар саҳифаҳои ин нашрияҳо чоп кунондани аввалин чакидаи хомаашро мепарварид.

- Дар синфи 6 мехондам, ки ҷуръат карда барои рубрикаи “Дӯстиро ҷустуҷӯ дорем мо!”-и “Пионери Тоҷикистон” номаеро дар ҷавоби даъвати мукотиба кардан бо як талабаи ноҳияи Сағирдашт иншо намуда, ба идораи ин нашрия фиристодам, - ба ёд меорад устод. –Тасаввур намоед шодию ифтихори маро пас аз он ки номаи таҳрирхӯрдаам дар рӯзномаи пионерӣ ба табъ расид. Маро рӯзнома дар мактабу кӯчаамон ангуштнамо гардонид. Баъдтар бо тавсияи “Пионер” як лавҳаи атеистона дар бораи фаъолияти муллоҳои мақбараи ҳазрати Амирҷон навиштам, ки зуд чоп кард. Дар мактаб аз омӯзгорон аҳсант шунидам, вале падарам насиҳат кард: “Писарам, дигар дар бораи дину диндорон нафаҳмида ҳарчиро нанавис!” Бо ҳамин машқи қаламро қатъ кардам. Аммо он чи ки дар хун ҷой мегирифтааст, дар дил менишастаст…

То аз нав эҳё гардидани шавқу завқи рӯзноманигорӣ дар тақдири Э. Назаров донишҷӯи техникуми бинокорӣ шудан, адо кардани хизмат дар сафҳои Қувваҳои Мусаллаҳи СССР, коргариву оиладорӣ, ёд гирифтани ихтисоси ҳуруфчинӣ ва фаъолият дар матбааи рақами 1-и шаҳри Душанбе навишта шуда будааст. Ҳуруфчини ҷавон дар ин ҷо матолиби рӯзномаҳои “Комсомоли Тоҷикистон” ва “Маориф ва маданият”-ро дар мошини ҳуруфчинӣ мечиду ҳамзамон хатогиҳои имлоии онҳоро ислоҳ мекард. Ин амал кори навбатдорони шумораҳо ва мусаҳҳеҳонро осон мегардонид ва ходимони “Комсомоли Тоҷикистон” дар симои Э. Назаров ҳамкасби ояндаро дида, ҳуруфчинро барои навиштани матолиби газетавӣ шавқманд месохтанд. Ва ниҳоят хабари аввалинаш аз натиҷаи як мусобиқаи варзишӣ таҳти таҳрири рӯзномнигор Қурбон Мадалиев дар рӯзномаи комсомолону ҷавонон чоп шуд. Ин падида илҳомбахши минбаъдаи Э. Назаров дар ҷодаи душвору пурмасъул ва ифтихории рӯзноманигорӣ гардида, солҳои 1979-1984 донишҷӯи факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин (ҳоло ДМТ) кард. Ихтисоси журналистикаи факултаи мазкурро бомуваффақият хатм намуда, бо роҳхат ба ходимии шуъбаи пропаганда ва агитатсияи рӯзномаи “Комсомоли Тоҷикистон” (ҳоло “Ҷавонони Тоҷикистон”) қабул шуд. Сармуҳаррир Ато Ҳамдам ин ҷавони боғайрату бо истеъдодро ба шогирдӣ пазируфт ва маслиҳаташро аз ӯ дареғ намедошт. Э. Назаров аз рӯзҳои нахустини кор бо қалами бурро ва матолиби рӯзмаррааш ҳамкасбонро қоил кард. Вай ба боварии ҳамкасбону ҳамкорон сазовор шуда, мудири шуъбаи мактубҳо таъин ва раиси иттифоқи касабаи редаксия интихоб шуда, дар пешравии фаъолияти идораву рӯзнома саҳми назаррас мегузошт.

Солҳои 80-ум рӯзномаи “Ҷавонони Тоҷикистон” дар руҳияи бозсозии горбачёвӣ ва худшиносии миллӣ бо теъдоди қариб 200 ҳазор нусха ба дасти хонандагон мерасид ва обрӯю манзалаташ аз нашрияҳои ҳизбии “Тоҷикистони советӣ”, “Коммунист Таджикистана”, газетаи “Комсомолец Таджикистана” ва дигар нашрияҳо хеле боло шуда буд. Ба идораи рӯзнома аз гӯшаю канори ҷумҳурӣ ҳар моҳ ҳазорҳо адад мактуби хонандагон ворид мешуд, ки ба мақолаҳои рӯзноманигорони варзида М. Мирзошоев, Хушбахт Ҳайдаршо, Салим Аюбзод, А. Воҳидов, Пӯлоди Ғафуриён, Бурҳон Сафарӣ, Сайёф Мизроб, Ҷумъа Давлатов ва дигарон ҳамовозию ҳамраъйӣ мекарданд, минбари худ – “Ҷавонон …”-ро баландтару бештар ҳадафрас дидан мехостанд. Э. Назаров бошад, бар замми эҷоди мақолаву лавҳа ва матолиби танқидӣ касби суратгириро аз худ карда, аз ҷойи ҳодиса ва корхонаю муассисаҳо ҳадиси мусаввар (фоторепортажҳо) омода месохт. Ҳамчун мудири шуъбаи мактубҳо мекӯшид, ки ба муаллифони мактубҳо сари вақт посухҳои қаноатбахш ирсол шавад.

Э. Назаров, инчунин аз пайи санҷиши номаҳои шикоятӣ ба сафарҳои хизматӣ мерафт ва арзи мардумро аз наздик мешунид ва сипас сиёҳро сиёҳу сафедро сафед гуфта, дар рӯзнома ба табъ мерасонд. Мақолаҳои проблемавие, баъди бозгашт, аз қалами ин рӯзноманигори дақиқкор ва ҳақиқатнигор рӯйи коғаз меомад, аксар вақт ба рафъу ислоҳи камбудиҳои ошкоркардаи муаллифони номаҳо мусоидат мекард. Хонанда ба ҳастии адолати иҷтимоӣ дар ҷомеа эътимод пайдо менамуд.

Э. Назаров пас аз 30 соли фаъолияти пурмаҳсул дар “Ҷавонони Тоҷикистон эҷодиёташро дар нашрияҳои дигар идома медиҳад, вале ҳамкориашро бо “рӯзномаи ҳаёташ” (ибораи дӯстдоштааш) қатъ накардааст. Вай таманно дорад, ки аз мактаби бузурги “Ҷавонон…” хабарнигорони умедбахше сабақ омӯзанд ва дар рушду такмили матбуоти тоҷик нақше гузоранд.

Фаъолияти рӯзноманигории Э. Назаров дар замони соҳибстиқлолии Тоҷикистон низ сазовори таҳсин аст. Новобаста аз нооромиҳои ҷомеа ва танқисии рӯзгор дар солҳои 90-ум ӯ тарки пешаи ҳақиқатнигорӣ накард. Гурусна монд, зери фишори баъзе силоҳбадастон қарор гирифт, вале қаламашро як сӯ нагузошт. Баръакс, барои беҳбудии зиндагӣ аз ҳақиқатнигорӣ даст накашид.

Боре ба хотири ислоҳи камбудии барномаи маъруфи телевизионии “Субҳ” дар нашрияи Кумитаи радио ва телевизиони ҷумҳурӣ “Ҷаҳони паём” луқмаеро бо имзои мустаор ба чоп расонд, ки сармуҳаррири барнома барои манфиати шахсии худ мусоҳибаи 15-дақиқагии дилбазанеро бо омӯзгори донишгоҳе манзури бинандагон мекард. Маълум буд, ки сармуҳаррир аз кӯчаи рӯзноманигорӣ нагузаштааст. Бинобар ин, аксар суҳбатҳое, ки вай барпо мекард, фақат дар интиҳояш ба мусоҳиб як пурсиши умумӣ медоду баъд “оре, бале, ҳм”-гӯён посухро тасдиқ мекард. Луқма ин камбудиҳоро танқид карда, хотиррасон менамуд, ки “лексия хоси барномаи “Субҳ” нест” ва бояд ба қадри вақти саҳарии бинандаву мухлиси барнома расид ва мавзӯи кӯтоҳи ҷолибу аҳамияти тарбиявӣ доштаро ба онҳо пешкаш намуд. Пас аз ба табъ расидани луқма он сармуҳаррир барои ошкор ва пайдо кардани муаллифи танқид маблағи пулӣ ваъда медиҳад.

Чунин ҳолат дар ҳаёти қаҳрамони нигоштаи мо на як бору ду бор рух додаст. Лек ӯ аз марому мақсади ҳақиқатнигориаш пушаймон нашуда, баҳри бартараф намудани доғҳои зиндагӣ, рафъи камбудиҳои ҷомеа бо қалами буррояш талош меварзад.

- Агар сухани ҳақиқатро навишта бошӣ, қонунгузориҳои замони соҳибистиқлолӣ намегузорад, ки касе ба ту зиён расонад, - мегӯяд бо эътимод Э. Назаров.

Фарди боҳунар дар ҳеҷ давру замон хор намешавад. Рӯзноманигорӣ низ ҳунар ва пешаест, ки ягон кас онро аз ту кашида гирифта наметавонад. Агар дар идораи рӯзномае ба қадри маҳорати суханофариният нарасанд, дар дигараш ҳатман қадр мекунанд. Эмом Назаров инро нисбат ба худ борҳо эҳсос намуда, барои исботи истеъдоди рӯзноманигориаш дар пешрафти рӯзномаҳои “Ҷумҳурият”. “Ҷаҳони паём”, “Паёми Душанбе”, нашрияҳои соҳавии “Бозаргон”, “Инсон ва қонун”, “Ватанпарвар”, “Родмардон” фаъолона саҳм гузошта, айни замон вазифаи сармуҳаррири маҷаллаи “Субҳи умед”-и Маркази ҷумҳуриявии таълимию методии назди Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистонро бо камоли кордонӣ идома медиҳад.

Барно Валиева,
собиқ хабарнигори
“Ҷавонони Тоҷикистон”

Эзоҳи худро нависед



Рамзҳо дар расм

Рӯзнома

Назарсанҷӣ

  1. Ба фикри Шумо “Соли ҷавонон” чӣ гуна сипарӣ шудаистодааст?

Тақвим

Дш Сш Чш Пш Ҷ Ш Яш
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Август 2020 c.