Ҳамасола 6-уми ноябр ҳамчун рӯзи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо шукуҳу шаҳомати хосса ҷашн гирифта мешавад. Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон 6-уми ноябри соли 1994 қабул шудааст, ки имсол 32 - солагии он пешвоз гирифта мешавад. Он яке аз пояҳои асосии сохтори давлатдорӣ ва зиндагии осудаву осоиштагии халқро рақам мезанад.
Ба муносибати ин рӯзи санади тақдирсози миллат миёни ҷавонон бо саволи “Конс-титутсия дар ҳаёти шумо чӣ нақш дорад?” назарсанҷие анҷом додем, ки фишурдаи он пешкаш мегардад.

Салмон СУЛТОНЗОДА, корманди радио:

- Конститутсия ҳамчун Қонуни асосии давлат дар муайян намудани самтҳои асосии рушди ҷомеа, таъмини ҳуқуқу озодиҳои инсон ва таҳкими пояҳои давлатдории миллӣ нақши муҳим дорад. Таҷлили Рӯзи Конститутсия на танҳо арҷгузорӣ ба ин санади муҳими ҳуқуқӣ, балки ёдоварӣ аз масъулияти ҳар як шаҳрванд дар назди давлат ва ҷомеа мебошад.
Ба андешаи ман, Рӯзи Конститутсия дар ҳаёти шахсӣ ва фаъолияти касбиам аҳамияти хос дорад. Зеро фаъолияти журналистӣ бевосита бо ҳуқуқи инсон, озодии баён, дастрасӣ ба иттилоот ва масъулияти иҷтимоӣ алоқаманд мебошад. Дар ин замина, донистан ва эҳтиром намудани меъёрҳои Конститутсия барои ҳар як намояндаи воситаҳои ахбори омма зарур аст.
Ҳамзамон, Рӯзи Конститутсия барои ҳар яки мо фурсати муносибест, ки бори дигар ба арзишҳои волои ин санади тақдирсоз таваҷҷуҳ намоем. Зеро эҳтиром ба Конститутсия пеш аз ҳама эҳтиром ба ҳуқуқу озодиҳои инсон, риояи қонун, масъулиятшиносӣ ва саҳмгузорӣ дар рушди ҷомеа мебошад. Бовар дорам, ки ҳар як шаҳрванд, новобаста аз касбу фаъолият, дар таҳкими фарҳанги ҳуқуқӣ ва эҳтиром ба арзишҳои конститутсионӣ саҳми худро гузошта метавонад.

Меҳрона САИДОВА, донишҷӯ:

- Рӯзи Конститутсия дар Тоҷикистон барои мо – ҷавонон на танҳо як санаи расмию таърихӣ, балки фурсатест барои дарки амиқи масъулият, ҳуқуқ ва ояндасозии кишвар. Конститутсия ҳамчун қонуни асосии давлат заминаи устувори ҳуқуқии моро муайян карда, барои рушду камолоти ҳар як фарди ҷомеа шароит фароҳам меорад.
Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон тамоми ҳуқуқу озодиҳои асосии инсон ва шаҳрвандро, аз ҷумла, ҳуқуқ ба таҳсил, интихоби касб, озодии сухан ва фаъолияти эҷодӣ кафолат медиҳад.
Барои мо, ки дар риштаҳои гуногун таҳсил мекунем ва пайи омӯзиши илму касб ҳастем, ин ҳуқуқҳо пуштибони боэътимод мебошанд. Донистани меъёрҳои қонуни асосӣ ба мо имкон медиҳад, ки ҳамчун шаҳрванди огоҳ ҳуқуқҳои худро ҳимоя карда тавонем ва масъулияти худро дар назди ҷомеа эҳсос намоем.

Мурод ХУДОБАХШОВ, ҳунарпешаи ҷавон:

- Барои ман Рӯзи Конститутсия танҳо як санаи тақвимӣ нест, балки рӯзи эҳтиром ба қонун, давлатдорӣ ва арзишҳои миллии мост. Бовар дорам, ки ҳар қадар шаҳрвандон қонунро эҳтиром кунанд, ҳамон қадар ҷомеаи мо пешрафтаву обод мегардад. Он яке аз санаҳои муҳими таърихӣ ва сиёсиву фарҳангии кишварамон ба ҳисоб меравад.
Конститутсия пеш аз ҳама маънои зиндагӣ дар як ҷомеаи босубот, эҳсоси озодӣ ва боварӣ ба фардоро дорад. Шояд мо аҳамияти онро ҳар рӯз эҳсос накунем, аммо ҳуқуқу имкониятҳое, ки дорем, бесабаб ба вуҷуд наомадаанд. Ман ин рӯзро бо эҳтиром ба қонун ва масъулияте, ки ҳамчун шаҳрванд дар назди Ватани худ дорам, қабул мекунам.

Назира САТТОРЗОДА, омӯзгор:

- Рӯзи Конститутсия дар ҳаёти ҳар як шаҳрванди кишвар нақши муҳим дорад. Зеро он қонуни асосии давлат буда, ҳуқуқу озодиҳои ҳар як инсонро ҳимоя мекунад ва зиндагии моро дар асоси қонун ба роҳ мемонад.
Ҳамчун омӯзгор, ба ин рӯз эҳтироми махсус дорам. Чунки мо на танҳо ба хонандагон дониш медиҳем, балки онҳоро дар руҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба қонун ва дӯст доштани Ватан тарбия мекунем. Ба фикри ман, ҳар як инсон бояд ҳуқуқу уҳдадориҳои худро донад ва қонунҳои давлатро эҳтиром намояд. Муҳимтар аз ҳама ин аст, ки насли ҷавон аз хурдӣ дарк кунад, ки Конститутсия барои ҳимояи ҳуқуқи онҳо ва таъмини зиндагии осоишта хизмат мекунад. Мо бояд ба қадри сулҳу субот, ваҳдат ва озодие, ки дар кишвар дорем, бирасем.
Аз ин рӯ, Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон барои мо аҳамияти махсус дорад. Ҳар як шаҳрванд бояд на танҳо аз мавҷудияти ин санади муҳим огоҳ бошад, балки мазмуну моҳияти онро низ дарк карда, дар ҳаёти ҳаррӯза риоя намояд. Зеро эҳтиром ба Конститутсия эҳтиром ба давлат, ҳуқуқи инсон ва ояндаи ҷомеа мебошад.
Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон бароям яке аз санадҳои муҳими таърихӣ ва рамзии кишвар ба ҳисоб меравад. Он натанҳо қонуни асосии давлат, балки санади муҳимест, ки пояҳои давлатдорӣ, истиқлолияти миллӣ, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, инчунин, самтҳои асосии рушди ҷомеаро муайян менамояд.

Моҳҷабин ДАВЛАТҚАДАМЗОДА, ихтироъкори ҷавон:

- Нақши Конститутсия дар ҳаёти ҳар як шаҳрванд хеле муҳим аст. Зеро маҳз тавассути он ҳуқуқу озодиҳои мо ҳифз гардида, уҳдадориҳои шаҳрвандӣ муайян карда мешаванд. Конститутсия барои таъмини волоияти қонун, адолат, баробарҳуқуқии шаҳрвандон, таҳкими сулҳу субот ва ҳамдигарфаҳмӣ дар ҷомеа заминаи муҳими ҳуқуқӣ фароҳам меорад.
Ҳамчун шаҳрванди Ҷумҳу-рии Тоҷикистон аҳамияти ин санади тақдирсозро дар имкониятҳои фароҳам овардаи он барои таҳсил, фаъолиятҳои касбӣ, рушди шахсӣ ва иштироки фаъолона дар ҳаёти ҷамъиятӣ эҳсос менамоям. Имрӯз ҳар яки мо имконият дорем, ки дар соҳаҳои гуногун фаъолият намуда, барои пешрафти ватан, баланд бардоштани сатҳи маърифати ҷомеа ва тарбияи насли наврас саҳм гузорем.
Ҳамзамон, Конститутсия моро водор месозад, ки на тан-ҳо аз қонунҳои худ огоҳ бошем, балки масъулияти шаҳрвандии худро низ дарк намоем. Эҳтиром ба қонун, риояи тартиботи ҷаъмиятӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ, эҳтироми ҳуқуқҳои дигарон ва саҳмгузорӣ дар рушди давлат аз ҷумлаи вазифаҳои муҳими ҳар як шаҳрванди кишвар ба ҳисоб меравад.
Бар он назарам, ки махсусан барои насли ҷавон донистан ва эҳтиром намудани Конститутсия аҳамияти калон дорад. Зеро, ҷавонон неруи пешбарандаи ҷомеа ва ояндаи давлат мебошанд. Мо бояд бо дониш, маърифат, ташаббускорӣ ва фаъолияти созанда барои таҳкими давлатдории миллӣ ва муаррифии шоистаи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ саҳм гузорем.
Барои ман рӯзи Конститутсия пеш аз ҳама рӯзи эҳтиром ба қонун, арҷгузорӣ ба истиқлолияти давлатӣ, қадршиносии сулҳу субот ва дарки масъулият дар назди ватан мебошад. Имрӯз моро водор месозад ки ба дастовардҳои даврони истиқлолият назар намуда, барои ояндаи боз ҳам ободу зебои Тоҷикистони азиз масъулияти бештар ҳис намоем. Бовар дорам, ки эҳтиром ва риояи Конститутсия ба ваҳдату ҳамдигарфаҳмӣ ва меҳнати содиқонаи ҳар як шаҳрванд заминаи муҳими рушди устувори давлат ва зиндагии шоистаи мардум хоҳад буд.

Таҳияи Сафиаллоҳ ИБОДЗОДА, “ҶТ”