ҶАВОНОН
Сешанбе 02 Июн 2026 11:13
Нушофаринро чун духтари дорои симои асили тоҷикона, чеҳраи зебо, муйҳои дароз ва зоҳири ороставу тоҷиконааш мешиносанд. Атрофиён аз ин ҳусну ҷамол ва ботини чун зоҳираш беолоиш зиёд мегӯянду васфаш мекунанд. Духтарест бо ахлоқи ҳамида, рафтор ва ҷаҳонбинии фарох. Хушгуфтору ширинзабон ва толибилми серталош. Ҳамчунин боҳунар асту суханвару забондон. Сифатҳое чун хоксорӣ, эҳтиром ба калонсолон, меҳрубонӣ нисбат ба дигарон симои ӯро дилчасп месозанд. Ин нуқтаҳоро на танҳо волидайн, балки омӯзгорону ҳамсинфон ва доираи иртиботаш, ки ӯро мешиносанд, ҳар замон зикр менамоянд. Қаҳрамони ин мақола иштирокчии фаъоли озмунҳои ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ миёни хонандагони мактаб ба ҳисоб меравад. Ин озмунҳо дар ташаккули огоҳиву такмили дониш ба ӯ кӯмаки чашмрас карда, ҳамзамон боис гаштанд, ки дӯстони зиёде ҳам пайдо намояд.
Нушофарин қабл аз ғолибият дар озмуни “Хонандаи сол – 2025”, соли 2023 ғолиби мақоми аввал дар озмуни “Хаттоти беҳтарин”, соли 2024 сазовори ҷойи дуюм дар озмуни “Забон донӣ – ҷаҳон донӣ”, соли 2025 ғолиби ҷойи сеюм дар даври ҷумҳуриявии Олимпиада аз фанни забони давлатӣ гардидааст. Илова ба ин, ҳини таҳсилаш дар мактаб то ин дам барои иштироки фаъолонааш дар озмунҳои фанниву маҳфилҳои ҷамъиятӣ бо ифтихорномаву номаҳои сипос ва шаҳодатномаҳои сершумор қадрдонӣ шудааст.
Аммо озмуни шаҳрии “Хонандаи сол – 2025” аз рӯйдодҳои хотирмон ва яке аз санҷишҳои муҳим барои қаҳрамони мо буд. Озмуни мазкур имконе фароҳам сохт, ки ӯ донишу маҳорати суханварии худро ба таври шоиста муаррифӣ намуда, дар натиҷаи талошҳои зиёд соҳиби мақоми ғолиби он гардад. Ин озмун ҳисси эътимод ба донишу тавоноиашро бамаротиб афзун гардонида, ба ӯ муҷаддадан собит намуд, ки ҳар заҳмати содиқона ва талошҳои хастагинопазир натиҷаи боиста меоваранд, чун бидуни ранҷ – ганҷ муяссар нашавад. Мо ҳарф мезанем атрофи Нушофарин Раҷабзода, хонандаи синфи 10-и муассисаи таълимии давлатии “Мактаби байналмилалии Президентӣ” аз ноҳияи Сино, ки чанде пеш ғолиби озмуни “Хонандаи сол – 2025” гардид.
Озмуни шаҳрии “Хонандаи сол – 2025” рӯзҳои 6 – 7 апрели соли равон дар муассисаи давлатии “Маркази кӯдакон ва наврасони шаҳри Душанбе” баргузор гардида, мувофиқи шартҳои озмун дар қисмати аввал корҳои санҷишӣ дар шакли тестӣ ва қисмати дуюми рӯз корҳои хаттӣ аз фанҳои таълимӣ гузаронида шуд. Рӯзи дуюми озмун, баҳогузорӣ ба намоиши дастовардҳо, маҳорати суханварӣ ва донишҳои назариявӣ доир гашта, баъди баҳодиҳӣ ба донишҳои назариявӣ ва амалии довталабони озмун Нушофарин Раҷабзода ғолиб дониста шуд.
“Дар ин озмун, ки бароям саҳнаи муҳими санҷиш буд, бо омодагии ҷиддӣ ҳозир шудам. Пеш аз ҳама кӯшиш ба харҷ додам, ки дониши худро аз фанҳои асосӣ амиқтар намоям ва ба омӯзиши иловагӣ машғул шавам. Ҳамчунин, вақти худро дуруст ба нақша гирифта, ҳамарӯза ба такрор ва такмили маводди фанниву назариявӣ диққати махсус медодам ва дар мавзӯъҳои мухталиф бо забонҳои хориҷӣ эссе, иншои мухтасар менавиштам. Илова бар ин, дар баробари таҳсил, ба сайқал додани маҳорати суханварӣ ва фикрронии мантиқӣ низ мароқи хосса зоҳир мекардам, зеро озмун на танҳо дониш, балки қобилияти баён ва ҳозирҷавобиро низ талаб мекард” – мегӯяд Нушофарин.
Ба қавли ӯ, дар ин замина дастгирии омӯзгоронаш барояш муҳим ва эътимоди волидайн калидӣ буд. Зеро маҳз хидмати муттасил ва заҳматҳои хастагинопазири онон буд, ки ӯ бо вуҷуди довталабони дигар, ки онҳоро бо эҳтиром чун рақибони донишвару серталош мепазирад, кӯшиш кард ба худ бовар дошта бошад ва бо иродаи қавӣ то ба ғолибият бирасад.
“Ба назари ман, ҳар имконият фурсатест баҳри мо барои татбиқи орзуву ҳадафҳои наҷиб ва андӯхтани таҷрибаҳои нав. Моро лозим аст, ки аз онҳо ба хубӣ истифода намоем ва аз душвориҳо наҳаросем. Баръакс,бо талошу заҳмат барои ғолибият мубориза барем, сарфи назар аз он, ки мақоми ғолибросоҳиб мешавем ё на. Дар ин росто, месазад суханҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро қайд кард, ки “Дар ҳеҷ ҳолат набояд руҳафтода шуд, чун зиндагӣ аз лаҳзаи аввал то ба нафаси вопасин худ мубориза аст” – таъкид менамояд ӯ.
Нушофарин аз зумраи хонандагонест, ки аз овони кӯдакӣ ба донишомӯзӣ завқи бекарон дорад. Ӯ фанҳои таълимиро дӯст медорад ва пайваста талош меварзад, ки донишашро мукаммал ва ҷаҳонбинии хешро фарох созад. Ба гуфтаи омӯзгорон ва ҳамсинфонаш ӯ ҳамеша бо дарки масъулият ба дарсҳо муносибат намуда, бо саволҳои ҷолибу андешаҳои амиқ ва талоши дарёфти иттилои бештар фарқ мекунад.
Яке аз омӯзгоронаш Парвина Назирмадова хислатҳои неки инсонӣ ва дорои фаҳмиши баланд будани шогирдашро тавсиф менамояд. Сифатҳои наҷиби инсониаш чун ситоиш ба волидон, арҷгузорӣ ба заҳмати омӯзгорон, фурӯтаниву хушгуфториаш зуд ба чашму зеҳни кас мерасанд. Муаллима иброз дошт, ки шогирдаш миёни ҳамсинфон дорои иззату эҳтиром ва обрӯи хос мебошад. Ӯ дар идома илова кард, ки аз синфи ҳафтум инҷониб ба Нушофарин дарс мегӯяд ва ӯро барои озмунҳо омода месозад. Ба гуфтаи ӯ шогирдаш хеле боистеъдод буда, дорои ҳунарҳои бофтану духтан, пухтупаз, инчунин дар қироати шеър, навиштани матнҳо бо забонҳои хориҷӣ ва суханварӣ соҳибмаҳорат аст.
Тавре муаллимааш қайд намуд: “Ин дастовард, пеш аз ҳама, натиҷаи меҳнати пайваста ва масъулиятшиносии ӯст. Ӯ аз ҷумлаи хонандагонест, ки ҳамеша бо мақсади мушаххас ва иродаи қавӣ ба ҳар марҳилаи озмун муносибат мекунад. Супоришу тавсияҳоро бо ҷиддият иҷро намуда, кӯшиш мекунад дониши худро такмил диҳад. Дар ин озмун нақши муҳити оилавӣ ва дастгирии омӯзгорони дигар низ хеле муҳим буд ва эҳсос мешуд. Нушофарин тавонист, ки имкониятро дуруст истифода бурда, қобилияти худро густариш диҳад. Ин омилҳо сабаб шуданд, ки шогирдам Раҷабзода Нушофарин ба чунин дастоварди назаррас ноил гардад”.
Инчунин, ӯ дар идома қайд намуд, ки Нушофарин баробари огоҳии хуб аз забони тоҷикӣ, донандаи хуби забонҳои русӣ ваанглисӣ буда, барои омӯзиши забонҳои туркӣ ва чинӣ рағбати зиёд дорад. Ӯ таъкид дошт, ки ба ҷуз мактаб, ҳамчунин саҳми волидайн низ дар таълиму тарбия ва шаклгирии шахсияти наврасон хеле муҳим аст. Аз ин рӯ,бо истифода аз фурсати муносиб, ба волидоне, ки пайваста бо мактаб – даргоҳи илму маърифат дар иртиботу ҳамкорӣ буда, чунин наврасони донишвару соҳибилмро барои ҷомеа тарбият менамоянд, сипоси худро изҳор намуд.
Парвина Назирмадова дар идома афзуд, ки дар вуҷуди Нушофарин аз ҳоло нишонаҳои роҳбариро мушоҳида мекунад, чун бовар дорад, ки ӯ метавонад масъулиятро ба уҳда гирад, дар ҳолатҳои зарурӣ ташаббус нишон диҳад ва ҳамсинфонро ба иҷрои иқдомҳои муштарак ҳидоят намояд.
“Мутмаинам, ки Нушофарин бо ин ҳама тавоноӣ дар оянда шахси босавод, масъулиятшинос ва узви фаъоли ҷомеа мегардад. Бо инобат ба иродаи қавӣ, меҳнатдӯстӣ ва ҳадафҳои равшане, ки ӯ дорад, метавонад дар ҳар соҳае, ки интихоб мекунад, ба натиҷаҳои назаррас ноил шавад. Умедворам, ки ӯ на танҳо барои худ, балки барои ҷомеа шахси судманд хоҳад буд. Ӯро оянда дар мансабҳои сардухтур, равоншиноси хуб, додситон ё сиёсатшинос тасаввур мекунам ва бовар дорам, ки ӯ аз уҳдаи иҷрои рисолати ин касбҳо бо сарфарозӣ хоҳад баромад” – илова кард номбурда.
Ҳамсинф ва дугонааш Нисо Раҳимова ӯро чун духтари оромтабиат, хонандаи фаъолу кӯмакрасони дигарон дар синф васф мекунад. Нисо қайд менамояд, ки Нушофарин ҳамсуҳбати ботамкину дилпазир буда, ба дигарон эҳтиром мегузорад ва кӯшиш мекунад, ки дар ҳама ҳолат оромии ботинии худро ҳифз намояд. Ҳамзамон ӯ афзуд: “Дастоварди ахири ҳамсинф ва дугонаам моро беандоза шоду масрур намуд. Мо – ба унвони ҳамсинфон барояш самимона таманнои муваффақиятҳои бештар менамоем ва бо дарназардошти вижагиҳояш бо итминон иброз медорем, ки ӯ дар ҳақиқат ба мақоми хонандаи сол лоиқу арзанда аст”.
Аз нигоҳи Нушофарин муҳити мактаб дар такомул ва рушди ҳар шахс нақши бузург дорад. Ӯ таъкид менамояд, ки ҳамарӯза аз мактаб – даргоҳи донишу хирад илм меомӯзаду дунёро кашф мекунад. Дар мактаби ӯ шароити олии таҳсил фароҳам оварда шуда, омӯзгорони варзида ба толибилмон сабақ меомӯзонанд.
Нушофарин барои ояндаи дурахшон нақшаҳои зиёдеро аз ҳозир тарҳрезӣ кардааст. Ӯ мехоҳад пас аз хатми мактаб таҳсилро дар риштаи ҳуқуқшиносӣ идома дода, бо ин роҳ ба халқу давлат содиқона хизмат намояд ва ҳамеша номбардори волидон бошад.
Ӯ андешаҳои худро дар фарҷом чунин ҷамъбаст намуд:
“Аз ҳамсолони худ даъват ба амал меорам, ки барои андӯхтани дониш ва такмили маҳорат аз ҳар як фурсат босамар истифода баранд. Ҳатто имконияти хурд метавонад боиси расидан ба натиҷаҳои бузург гардад. Касро зарур аст, ки аз душвориҳо наҳаросад, чун дар роҳи расидан ба муваффақият ҳамеша монеаҳо пеш меоянд ва маҳз бо ҷасорату матонат сипарӣ намудани онҳо инсонро қавӣ ва иродаи касро шикастнопазир месозад”.
Гулафшон КАРИМОВА,
“Ҷавонони Тоҷикистон”
Нушофарин қабл аз ғолибият дар озмуни “Хонандаи сол – 2025”, соли 2023 ғолиби мақоми аввал дар озмуни “Хаттоти беҳтарин”, соли 2024 сазовори ҷойи дуюм дар озмуни “Забон донӣ – ҷаҳон донӣ”, соли 2025 ғолиби ҷойи сеюм дар даври ҷумҳуриявии Олимпиада аз фанни забони давлатӣ гардидааст. Илова ба ин, ҳини таҳсилаш дар мактаб то ин дам барои иштироки фаъолонааш дар озмунҳои фанниву маҳфилҳои ҷамъиятӣ бо ифтихорномаву номаҳои сипос ва шаҳодатномаҳои сершумор қадрдонӣ шудааст.
Аммо озмуни шаҳрии “Хонандаи сол – 2025” аз рӯйдодҳои хотирмон ва яке аз санҷишҳои муҳим барои қаҳрамони мо буд. Озмуни мазкур имконе фароҳам сохт, ки ӯ донишу маҳорати суханварии худро ба таври шоиста муаррифӣ намуда, дар натиҷаи талошҳои зиёд соҳиби мақоми ғолиби он гардад. Ин озмун ҳисси эътимод ба донишу тавоноиашро бамаротиб афзун гардонида, ба ӯ муҷаддадан собит намуд, ки ҳар заҳмати содиқона ва талошҳои хастагинопазир натиҷаи боиста меоваранд, чун бидуни ранҷ – ганҷ муяссар нашавад. Мо ҳарф мезанем атрофи Нушофарин Раҷабзода, хонандаи синфи 10-и муассисаи таълимии давлатии “Мактаби байналмилалии Президентӣ” аз ноҳияи Сино, ки чанде пеш ғолиби озмуни “Хонандаи сол – 2025” гардид.
Озмуни шаҳрии “Хонандаи сол – 2025” рӯзҳои 6 – 7 апрели соли равон дар муассисаи давлатии “Маркази кӯдакон ва наврасони шаҳри Душанбе” баргузор гардида, мувофиқи шартҳои озмун дар қисмати аввал корҳои санҷишӣ дар шакли тестӣ ва қисмати дуюми рӯз корҳои хаттӣ аз фанҳои таълимӣ гузаронида шуд. Рӯзи дуюми озмун, баҳогузорӣ ба намоиши дастовардҳо, маҳорати суханварӣ ва донишҳои назариявӣ доир гашта, баъди баҳодиҳӣ ба донишҳои назариявӣ ва амалии довталабони озмун Нушофарин Раҷабзода ғолиб дониста шуд.
“Дар ин озмун, ки бароям саҳнаи муҳими санҷиш буд, бо омодагии ҷиддӣ ҳозир шудам. Пеш аз ҳама кӯшиш ба харҷ додам, ки дониши худро аз фанҳои асосӣ амиқтар намоям ва ба омӯзиши иловагӣ машғул шавам. Ҳамчунин, вақти худро дуруст ба нақша гирифта, ҳамарӯза ба такрор ва такмили маводди фанниву назариявӣ диққати махсус медодам ва дар мавзӯъҳои мухталиф бо забонҳои хориҷӣ эссе, иншои мухтасар менавиштам. Илова бар ин, дар баробари таҳсил, ба сайқал додани маҳорати суханварӣ ва фикрронии мантиқӣ низ мароқи хосса зоҳир мекардам, зеро озмун на танҳо дониш, балки қобилияти баён ва ҳозирҷавобиро низ талаб мекард” – мегӯяд Нушофарин.
Ба қавли ӯ, дар ин замина дастгирии омӯзгоронаш барояш муҳим ва эътимоди волидайн калидӣ буд. Зеро маҳз хидмати муттасил ва заҳматҳои хастагинопазири онон буд, ки ӯ бо вуҷуди довталабони дигар, ки онҳоро бо эҳтиром чун рақибони донишвару серталош мепазирад, кӯшиш кард ба худ бовар дошта бошад ва бо иродаи қавӣ то ба ғолибият бирасад.
“Ба назари ман, ҳар имконият фурсатест баҳри мо барои татбиқи орзуву ҳадафҳои наҷиб ва андӯхтани таҷрибаҳои нав. Моро лозим аст, ки аз онҳо ба хубӣ истифода намоем ва аз душвориҳо наҳаросем. Баръакс,бо талошу заҳмат барои ғолибият мубориза барем, сарфи назар аз он, ки мақоми ғолибросоҳиб мешавем ё на. Дар ин росто, месазад суханҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро қайд кард, ки “Дар ҳеҷ ҳолат набояд руҳафтода шуд, чун зиндагӣ аз лаҳзаи аввал то ба нафаси вопасин худ мубориза аст” – таъкид менамояд ӯ.
Нушофарин аз зумраи хонандагонест, ки аз овони кӯдакӣ ба донишомӯзӣ завқи бекарон дорад. Ӯ фанҳои таълимиро дӯст медорад ва пайваста талош меварзад, ки донишашро мукаммал ва ҷаҳонбинии хешро фарох созад. Ба гуфтаи омӯзгорон ва ҳамсинфонаш ӯ ҳамеша бо дарки масъулият ба дарсҳо муносибат намуда, бо саволҳои ҷолибу андешаҳои амиқ ва талоши дарёфти иттилои бештар фарқ мекунад.
Яке аз омӯзгоронаш Парвина Назирмадова хислатҳои неки инсонӣ ва дорои фаҳмиши баланд будани шогирдашро тавсиф менамояд. Сифатҳои наҷиби инсониаш чун ситоиш ба волидон, арҷгузорӣ ба заҳмати омӯзгорон, фурӯтаниву хушгуфториаш зуд ба чашму зеҳни кас мерасанд. Муаллима иброз дошт, ки шогирдаш миёни ҳамсинфон дорои иззату эҳтиром ва обрӯи хос мебошад. Ӯ дар идома илова кард, ки аз синфи ҳафтум инҷониб ба Нушофарин дарс мегӯяд ва ӯро барои озмунҳо омода месозад. Ба гуфтаи ӯ шогирдаш хеле боистеъдод буда, дорои ҳунарҳои бофтану духтан, пухтупаз, инчунин дар қироати шеър, навиштани матнҳо бо забонҳои хориҷӣ ва суханварӣ соҳибмаҳорат аст.
Тавре муаллимааш қайд намуд: “Ин дастовард, пеш аз ҳама, натиҷаи меҳнати пайваста ва масъулиятшиносии ӯст. Ӯ аз ҷумлаи хонандагонест, ки ҳамеша бо мақсади мушаххас ва иродаи қавӣ ба ҳар марҳилаи озмун муносибат мекунад. Супоришу тавсияҳоро бо ҷиддият иҷро намуда, кӯшиш мекунад дониши худро такмил диҳад. Дар ин озмун нақши муҳити оилавӣ ва дастгирии омӯзгорони дигар низ хеле муҳим буд ва эҳсос мешуд. Нушофарин тавонист, ки имкониятро дуруст истифода бурда, қобилияти худро густариш диҳад. Ин омилҳо сабаб шуданд, ки шогирдам Раҷабзода Нушофарин ба чунин дастоварди назаррас ноил гардад”.
Инчунин, ӯ дар идома қайд намуд, ки Нушофарин баробари огоҳии хуб аз забони тоҷикӣ, донандаи хуби забонҳои русӣ ваанглисӣ буда, барои омӯзиши забонҳои туркӣ ва чинӣ рағбати зиёд дорад. Ӯ таъкид дошт, ки ба ҷуз мактаб, ҳамчунин саҳми волидайн низ дар таълиму тарбия ва шаклгирии шахсияти наврасон хеле муҳим аст. Аз ин рӯ,бо истифода аз фурсати муносиб, ба волидоне, ки пайваста бо мактаб – даргоҳи илму маърифат дар иртиботу ҳамкорӣ буда, чунин наврасони донишвару соҳибилмро барои ҷомеа тарбият менамоянд, сипоси худро изҳор намуд.
Парвина Назирмадова дар идома афзуд, ки дар вуҷуди Нушофарин аз ҳоло нишонаҳои роҳбариро мушоҳида мекунад, чун бовар дорад, ки ӯ метавонад масъулиятро ба уҳда гирад, дар ҳолатҳои зарурӣ ташаббус нишон диҳад ва ҳамсинфонро ба иҷрои иқдомҳои муштарак ҳидоят намояд.
“Мутмаинам, ки Нушофарин бо ин ҳама тавоноӣ дар оянда шахси босавод, масъулиятшинос ва узви фаъоли ҷомеа мегардад. Бо инобат ба иродаи қавӣ, меҳнатдӯстӣ ва ҳадафҳои равшане, ки ӯ дорад, метавонад дар ҳар соҳае, ки интихоб мекунад, ба натиҷаҳои назаррас ноил шавад. Умедворам, ки ӯ на танҳо барои худ, балки барои ҷомеа шахси судманд хоҳад буд. Ӯро оянда дар мансабҳои сардухтур, равоншиноси хуб, додситон ё сиёсатшинос тасаввур мекунам ва бовар дорам, ки ӯ аз уҳдаи иҷрои рисолати ин касбҳо бо сарфарозӣ хоҳад баромад” – илова кард номбурда.
Ҳамсинф ва дугонааш Нисо Раҳимова ӯро чун духтари оромтабиат, хонандаи фаъолу кӯмакрасони дигарон дар синф васф мекунад. Нисо қайд менамояд, ки Нушофарин ҳамсуҳбати ботамкину дилпазир буда, ба дигарон эҳтиром мегузорад ва кӯшиш мекунад, ки дар ҳама ҳолат оромии ботинии худро ҳифз намояд. Ҳамзамон ӯ афзуд: “Дастоварди ахири ҳамсинф ва дугонаам моро беандоза шоду масрур намуд. Мо – ба унвони ҳамсинфон барояш самимона таманнои муваффақиятҳои бештар менамоем ва бо дарназардошти вижагиҳояш бо итминон иброз медорем, ки ӯ дар ҳақиқат ба мақоми хонандаи сол лоиқу арзанда аст”.
Аз нигоҳи Нушофарин муҳити мактаб дар такомул ва рушди ҳар шахс нақши бузург дорад. Ӯ таъкид менамояд, ки ҳамарӯза аз мактаб – даргоҳи донишу хирад илм меомӯзаду дунёро кашф мекунад. Дар мактаби ӯ шароити олии таҳсил фароҳам оварда шуда, омӯзгорони варзида ба толибилмон сабақ меомӯзонанд.
Нушофарин барои ояндаи дурахшон нақшаҳои зиёдеро аз ҳозир тарҳрезӣ кардааст. Ӯ мехоҳад пас аз хатми мактаб таҳсилро дар риштаи ҳуқуқшиносӣ идома дода, бо ин роҳ ба халқу давлат содиқона хизмат намояд ва ҳамеша номбардори волидон бошад.
Ӯ андешаҳои худро дар фарҷом чунин ҷамъбаст намуд:
“Аз ҳамсолони худ даъват ба амал меорам, ки барои андӯхтани дониш ва такмили маҳорат аз ҳар як фурсат босамар истифода баранд. Ҳатто имконияти хурд метавонад боиси расидан ба натиҷаҳои бузург гардад. Касро зарур аст, ки аз душвориҳо наҳаросад, чун дар роҳи расидан ба муваффақият ҳамеша монеаҳо пеш меоянд ва маҳз бо ҷасорату матонат сипарӣ намудани онҳо инсонро қавӣ ва иродаи касро шикастнопазир месозад”.
Гулафшон КАРИМОВА,
“Ҷавонони Тоҷикистон”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед