ҶАВОНОН
Чоршанбе 16 Октябр 2019 07:04
3623
Бешак дуруст аст, ки омӯзгор дар ҳама давру замон эҳёгари фарҳангу тамаддуни башар ва тарбиятдиҳандаи насли наврас мебошад. Яке аз ин зумра эҳёгарон, ки умри худро сарфи тарбия ва камолоти маънавии шогирдон гардонидааст, устоди азизу арҷманд, дотсент Қаюм Сангов мебошад. Ӯ нафарест, ки миёни кормандону шогирдон обрӯ ва эътибори хосса дорад.

Ҳангоми суҳбат бо ӯ маълум гардид, ки таи 50 сол ба фаъолияти омӯзгорӣ машғул аст ва барои хизматҳои шоистааш дар ин давра ба як қатор ифтихорномаву сипосномаҳо сарфароз гардидааст. Маҳз хоксору самимӣ ва масъулиятшиносу меҳнатдӯст буданаш аст, ки ҳамагон ӯро ҳамчун омӯзгорӣ асил мешиносанду ҳурматаш мекунанд.

Ҳамкоронаш нақл мекунанд, ки Қаюм Сангов тули 50 сол аст, ки дар факултаи филологияи тоҷик ва журналистика аз фанҳои забони тоҷикӣ ва методикаи таълими забони тоҷикӣ ба донишҷӯён дарс медиҳад. Солҳои аввали фаъолияташ дар донишгоҳ зиндагии миёнаҳолона дошт. 105 сум маош мегирифт, ки ин албатта, барои харҷу масрафи рӯзгор ниҳоят кам буд, аммо ба ин нигоҳ накарда, қаноатро ҳамеша талқин мекард, ба умеде, ки рӯзе хуб мешавад. Хушбахтона, чунин ҳам шуд.

Ҳамкасбон Қаюм Санговро барои худ чун роҳнамое меҳисобанд, ки дар ҳама мушкилиҳо ба онҳо роҳи ҳал меомӯзонад. Эраҷ Давлатов, омӯзгори кафедраи забони тоҷикӣ, номзади илмҳои филология, ки зери дасти устод тарбия гирифтааст, иброз медорад, ки воқеан, Қаюм Сангов марди хеле ҳалиму меҳрубон аст. Ӯ ҳамеша кӯшиш менамояд, ки аз худ ба шогирдон чизе омӯзонад: “Замоне ки вориди синфхонаи донишҷӯӣ гардидем, устод моро аз фанни амалияи забони тоҷики дарс гуфтанд. Ҳангоми ҷудо намудани гурӯҳҳои пурра ва зергурӯҳҳо ба манзараи аҷибе дучор омадем. Аз сахтгириҳои устод ҳатто диламон каме аз дарс хунук шуда буд. Ба хотири он ки дар муассисаҳои таҳсилоти ҳамагонии зодгоҳамон ба чунин сахтгирӣ ва серталабиҳо одат накарда будем. Дарси устод барои мо – донишҷӯён ончунон мушкил афтода буд, ки ногуфтанӣ. Аммо дар як муддати кӯтоҳ онро паси сар намудем. То ҳол дар хотирамон дарсҳои устод нақш бастааст. Хислати аҷиби дигари устод ин аст, ки аз ягон донишҷӯ тамаъ намекард”.

Ба гуфтаи Шамшоди Ҷамшед, ассистенти кафедраи адабиёти тоҷики ДДК ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ: “Устод Қаюм Сангов яке аз донишманди барҷастаи ҷумҳурӣ ба шумор меравад. Мо аз он кас чӣ гуна содиқ будан ба касби худро омӯхтаем. Устод шахси донишманд, поквиҷдон, серталаб ва дар айни замон хеле ғамхору меҳрубон аст. Яке аз хислатҳои асосии устод, ки мо шогирдон онро беҳтарин намуна медонем, ин ба донишҷӯ холис баҳо додан ва бетамаъ будан мебошад. Чунки ба гуфтаи устод тамаъ дар ҳама давру замон эътибор ва шаъну шарафи одамиро аз байн мебарад”.

Ёдовар мешавем, ки Қаюм Сангов аз соли 1972 то 1981 5 маротиба ба Федератсияи Русия барои ҳимояи рисолаи номзадиаш сафар намудааст. Вале аз сабаби набудани ҷои ҳимоя дар кишвар нуҳ сол давутоз карда, билохира 23-апрели соли 1981 дар шаҳри Маскав дар назди яке аз институтҳои тадқиқотӣ рисолаи номзадиашро дар мавзӯи “Таълими лексикаи забони модарии синфҳои 5–6 (барои мактабҳои забони тоҷикӣ)” бомуваффақият ҳимоя мекунад. Айни ҳол Қаюм Сангов дар кафедраи методикаи забон ва адабиёти тоҷики Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ фаъолият менамояд ва муаллифи зиёда аз 200 мақолаи илмиву методӣ мебошад.

Исломи РАҶАБАЛӢ, шаҳри Кӯлоб

Эзоҳи худро нависед



Рамзҳо дар расм

Рӯзнома

Назарсанҷӣ

  1. Ба фикри Шумо “Соли ҷавонон” чӣ гуна сипарӣ шудаистодааст?

Тақвим

Дш Сш Чш Пш Ҷ Ш Яш
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3

Октябр 2019 c.