ҶОМЕА
Якшанбе 07 Декабр 2025 08:33
Рӯзи Президент ин рӯзи эҳтиром ба фарзанди фарзонаи миллат, сарвари оқилу тавоно, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, ки бо сиёсати хирадмандона Тоҷикистони навинро ба ҷаҳониён муаррифӣ намуд. Бахшида ба ин рӯз мо тасмим гирифтем, посухи чанде аз ҷавононро ба саволи “Агар ба шумо имконият медоданд, ки ба Пешвои миллат як сухани самимӣ бигӯед, он чӣ мебуд?” рӯйи саҳифа оварем.
1. Фотима ИНОЯТЗОДА, донишҷӯ:
Ман ҳамеша шукргузорам, ки Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба бахти миллати тоҷик давлати моро роҳбарӣ мекунанд. Хостаи ҳамешагиам ҳамин аст, ки бигӯям: “Зиҳӣ, Пешвои миллат падари ғамхор, роҳбари кордону дурандеш, марди хирад, фарзонафарзанди замон ва абармарди сиёсат!”
2. Хуршед ДАВЛАТАЛИЗОДА, сардори маркази матбуоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон:
Агар имконият ба ман даст медод, мегуфтам: “ Пешвои муаззами миллат, ташаккур барои он, ки ба мо дарси ватандорӣ, ҷасорат ва садоқат ба Ватанро аз китоб не, балки аз зиндагии худ омӯхтед. Шумо дар дили ҳар тоҷик чароғи умедро фурӯзон кардед. Таманно дорам, ки чароғ ҳеҷ гоҳ аз боди бетафовутии мо хомӯш нашавад. Мо, насли соҳибистиқлол, саъй мекунем, ки ҳар амали мо идомаи корномаи шумо бошад. Кӯшиш мекунем, то Ватанро мисли шумо дӯст дорем ва мисли шумо хидмат кунем. Сипос, ки ба тоҷик будан маънои ифтихор додед. Ҳар сухани шумо сархати Ватан аст. Мо кӯшиш мекунем, ки дар миёни ин сархатҳо ҳеҷ нуқтаи сукут ҷой нагирад.
3. Боймурод ҲАИТОВ, ҳунарманд:
Агар чунин имкон ба ман даст медод, мегуфтам: “Муҳтарам Пешвои муаззами миллат, мо, ҷавонони даврони Истиқлолият, шукрона аз он менамоем, ки дар як кишвари тинҷу осуда зиндагии шоиста намуда, баҳри пешрафту шукуфоии Ватани маҳбубамон саҳмгузор ҳастем. Таърих ҳеҷ гоҳ заҳматҳои шабонарӯзии шуморо фаромӯш нахоҳад кард. Мо, пайравони шумо, барои ободиву осудагии ватани азизамон пайваста кӯшиш менамоем. Бахшида ба ин рӯз чанде пеш шеъреро эҷод намудаам, ки ҳамчун изҳори самимият мехоҳам пешниҳод намоям:
Шукри Истиқлоли меҳан мекунам,
Шукри обу хоки гулшан мекунам,
Шукр аз ободиҳои кишварам
Ифтихор бо қалбу ҳам тан мекунам.
Тоҷикам, тоҷиктабор аст номи ман,
Ангубину шаҳд андар коми ман.
Бо чунин фарзонамард чун Пешво,
Пухта шуд имрӯз ҳар як хоми ман.
Номи ӯ машҳур дар баҳру бар аст,
Сарзамини тоҷиконро роҳбар аст.
Ҳастии ӯ омили сулҳу сафост
Роҳбари арзанда дар ин кишвар аст.
Меҳанам пояндаву осуда бод,
Офтоби тоҷикон рахшанда бод.
Мо ҳама гӯем бо як эҳтиром
Пешвои Тоҷикистон зинда бод.
4. Сабрина ЗУҲУРОВА, модел:
Ман бо ифтихор ва бо самимият изҳор мекардам: “Муҳтарам Пешвои миллат! Ташаккур барои он ки ба наслҳои ҷавон бовар мекунед. Ташаккур, ки ба ҷавондухтарон ва занони тоҷик озодӣ, шароити зебо ва шоистаи зиндагӣ фароҳам оварда, онҳоро ҳавасманд месозед, ки дар ҷомеа фаъол бошанд. Ташаккур, ки барои ободии зиндагии ҳар як шаҳрванд талош меварзед. Бигзор, Худо ҳамеша шуморо саломат нигоҳ дорад, то бо раҳнамоии шумо Тоҷикистони мо боз ҳам ободтару шукуфон гардад!”
5. Бузургмеҳри БАҲОДУР, шоир:
Хушбатона, соли 2017 бо Сарвари кишвар дар Кохи Наврӯз рӯ ба рӯ суҳбат карда, ҳама ҳарфҳои диламро бе омодагии пешакӣ гуфтаам. Кунун ман ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, роҳбари кишварам гуфтаниям, ки барои талошҳои хастагинопазирашон дар роҳи зинда кардани таърих ва ҳимоят аз бузургони миллат ва фарҳанг дӯст медорам ва эҳтиром мекунам.
6. Манижа БАҲРОМЗОДА, рӯзноманигор:
Агар имкон медоштам, ки ҳарфҳои диламро бевосита ба Пешвои миллат иброз дорам, чунин мегуфтам: “Мо ҳамеша зери сиёсати пешгирифтаи шумо, баҳри рушди устувори меҳан бо шиори “Тоҷикистон ба пеш!” қадам ба сӯйи фардои дурахшони Ватан мегузорем!”
7. Наврӯзи ДОСӢ, овозхон:
Ростӣ, худро ҷавони хушбахт меҳисобам, ки дар озмуни “Тоҷикистон-Ватани азизи ман”, ки бо ташаббус ва роҳандозии бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор гардид, сазовори Шоҳҷоиза ва диплом бо имзои Пешвои миллат гаштам. Аз ин рӯ, аз самими қалб миннатдории худро ба Пешвои миллат мерасонам, зеро Президенти мо ҳамеша ба ҷавонон такя намуда, таъкид мекунанд, ки ояндаи Тоҷикистони азиз дар дасти ҷавонони кишвар аст.
8. Мародсилтон НАЗАРХУДОЕВА, табиб:
Ман ҳамчун табиби ин сарзамини соҳибистиқлол, мехоҳам ба Пешвои миллат изҳори сипосу миннатдорӣ намоям, ки бо сиёсати хирадмандонаву ғамхориҳои падарона соҳаи тандурустиро рушд дода, барои беҳдошти шароити кории табибон ва саломатии шаҳрвандон тамоми имкониятҳоро фароҳам овардаанд. Ба Пешвои миллат саломатӣ ва умри дарозу пурбаракат таманно дорам.
9. Мижгона МУҚАДДАМОВА, омӯзгор:
Агар имконият ба ман даст медод, мегуфтам: “Сипос ба шумо, Пешвои муаззами миллат, ки барои мо, ҷавонон, сарчашмаи илҳом ва намунаи ҳақиқии заҳмату садоқат мебошед. Бо эҳсоси самимият ва ифтихори миллӣ, мо ҷавонони омӯзгор тамоми заҳмату талошҳои шуморо қадр менамоем. Ман ҳамчун як ҷавони даврони истиқлол фахр мекунам, ки дар давлати зери роҳбарии чунин шахсияти хирадманд ба таълиму тарбияи насли наврас машғулам. Ҳамеша ҷонибдори сиёсати хирадмандонаи шумо ҳастем ва бо масъулият талош мекунем, то шогирдони ватандӯст соҳибилму бедордил тарбия намоем. Дуогӯям, ки бигзор Тоҷикистони азизи мо бо роҳбарии шумо боз ҳам ободтар, зеботар ва пешрафтатар гардад.
10. Меҳровари МАСЧОҲӢ, шоир:
Ман мегуфтам, ки “Шумо намоди беҳтарин инсон, одилтарин раҳбар ва росттарин Пешво ҳастед, ки мо ҳамеша аз шумо сипосгузорем ва ифтихор хоҳем кард. Шумо тафаккури мардуми моро аз ҷаҳолат наҷот дода, бо илму адабу фарҳанг пайванд кардед ва барои рушди ояндаи халқ шароити мусоид фароҳам овардед. Мо пайваста кӯшиш бар харҷ медиҳем, ки давомдиҳандаи ин роҳи саодатофари шумо бошем!”
11. Муяссар МАМАДИЛОЕВ, иқтисодчӣ:
Ман ба Пешвои миллат бо самимият мегуфтам: “Сипос барои сулҳу субот, ваҳдату пешрафти кишвар. Бо роҳнамоии хирадмандонаи шумо мо, ҷавонон, неру ва илҳом мегирем, то Тоҷикистони азизро боз ҳам шукуфонтар ва ободтар гардонем.”
12. Алишер Раҳмонӣ, директори маркази дарёфт ва рушди истеъдодҳо дар шаҳри Истаравшан:
Ман бо ифтихор мегуфтам, ки “Сипосгузорам аз ҳама талошҳо ва заҳматҳои шумо барои ободиву пешрафти Тоҷикистони азиз. Бо роҳнамоии хирадмандонаи шумо ҷавонон рӯҳбаланданд ва бо умед ба ояндаи дурахшон нигоҳ мекунанд. Бо ифтихор мегуфтам, ки бо шумо сарбаландем ва мехоҳем мисли шумо барои Ватан хизмат намоем.
13. Ойгул САИДТАИБЗОДА, афсар:
Агар ба ман имконият медоданд, ки ба Пешвои миллат сухан бигӯям, мегуфтам, “Ҷаноби олӣ, Пешвои муаззами миллат, аз талошҳои шабонарӯзии шумо барои оромӣ, субот ва ваҳдати ҷомеаи тоҷик самимона сипосгузорам. Бо сиёсати хирадмандона ва ғамхориҳои шумо имрӯз ҳар як хизматчии мақомоти ҳифзи ҳуқуқ бо ифтихор ба Ватан хизмат мекунад. Мо ҳамеша барои ҳифзи оромӣ ва амнияти шаҳрвандон содиқона фаъолият хоҳем кард. Бо ифтихор мегӯям, ки дар роҳи татбиқи ҳадафҳои давлатӣ ва ҳифзи ҳуқуқу амнияти шаҳрвандон ҳамеша содиқ хоҳем буд.
14. Беҳзод ҒАФУРОВ, хонандаи Гимназияи №5, шаҳри Истаравшан:
Мо, ҷавонони Тоҷикистон, ифтихор дорем, ки зери парчами сулҳу ваҳдат ва бо роҳнамоии шумо ба камол мерасем. Ҳар як дастури шумо барои мо сабақи ватандӯстӣ, меҳнатдӯстӣ ва худшиносист. Ваъда медиҳем, ки ҷавобан ба ин меҳру эътимоди шумо, бо илму донишу меҳнати софдилона Тоҷикистони азизамонро боз ҳам ободтар мегардонем. Ҳамеша соябони сари миллат бошед, Пешвои муаззами миллат!
15. Саидқоим ДАВЛАТҚАДАМЗОД, ҳуқуқшинос:
Агар ба ман имконият медоданд, ки ба Пешвои муаззами миллат як сухани самимӣ бигӯям, бо эҳсоси ифтихор мегуфтам: “Пешвои муаззами миллат, Шумо абармарди таърихиед, номи шумо бо ҳарфҳои заррин дар баробари номҳои қаҳрамонони миллат дар китобҳои таърихӣ дарҷ хоҳад гашт. Шумо тавонистед миллатро аз вартаи парокандагӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ наҷот дода, пояҳои давлати миллии дунявӣ ва демократиро дар Тоҷикистони азиз устувор созед. Бо сиёсати дурбинона ва хирадмандонаи худ, Тоҷикистони аз ҷанг осебдидаро ба кишвари амн ва рӯ ба рушд табдил додед. Солҳои тӯлонӣ бо заҳмату талошҳои зиёд ба мардум зиндагии ором ва ояндаи равшан бахшидед. Бо таваҷҷуҳи шумо ҷавонон ҳамчун неруи созанда эътироф гардида, дар вазифаҳои пурмасъули давлатӣ фаъолият мекунанд, ки ин нигоҳ ба ояндаи дурахшони давлат аст. Имрӯз ҳар як шаҳрванди кишвар бо ифтихор мегӯяд, ки Тоҷикистон зери роҳбарии Пешвои худ ба марҳилаи нави рушд ворид гардидааст. Аз таҳти дил барои тамоми заҳматҳо ва хизматҳои содиқонаатон ба халқу Ватан изҳори сипос менамоям ва бароятон саломатии бардавом, умри дароз, саодату иқболи зиндагӣ ва файзу баракатро таманно дорам.”
16. Беҳрӯз ҲАФИЗОВ, блогер:
Агар ин имкон ба ман даст медод, ба Пешвои миллат ташаккур мегуфтам. Сипоси зиёд, барои сабабгор шудан ба тинҷию амонии ин давлату миллат ва фароҳам овардани ин имкониятҳое, ки сарманшаи кулли пешравиҳост.
Таҳияи Малика МУҚАДДАМОВА, “ҶТ”
1. Фотима ИНОЯТЗОДА, донишҷӯ:
Ман ҳамеша шукргузорам, ки Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба бахти миллати тоҷик давлати моро роҳбарӣ мекунанд. Хостаи ҳамешагиам ҳамин аст, ки бигӯям: “Зиҳӣ, Пешвои миллат падари ғамхор, роҳбари кордону дурандеш, марди хирад, фарзонафарзанди замон ва абармарди сиёсат!”
2. Хуршед ДАВЛАТАЛИЗОДА, сардори маркази матбуоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон:
Агар имконият ба ман даст медод, мегуфтам: “ Пешвои муаззами миллат, ташаккур барои он, ки ба мо дарси ватандорӣ, ҷасорат ва садоқат ба Ватанро аз китоб не, балки аз зиндагии худ омӯхтед. Шумо дар дили ҳар тоҷик чароғи умедро фурӯзон кардед. Таманно дорам, ки чароғ ҳеҷ гоҳ аз боди бетафовутии мо хомӯш нашавад. Мо, насли соҳибистиқлол, саъй мекунем, ки ҳар амали мо идомаи корномаи шумо бошад. Кӯшиш мекунем, то Ватанро мисли шумо дӯст дорем ва мисли шумо хидмат кунем. Сипос, ки ба тоҷик будан маънои ифтихор додед. Ҳар сухани шумо сархати Ватан аст. Мо кӯшиш мекунем, ки дар миёни ин сархатҳо ҳеҷ нуқтаи сукут ҷой нагирад.
3. Боймурод ҲАИТОВ, ҳунарманд:
Агар чунин имкон ба ман даст медод, мегуфтам: “Муҳтарам Пешвои муаззами миллат, мо, ҷавонони даврони Истиқлолият, шукрона аз он менамоем, ки дар як кишвари тинҷу осуда зиндагии шоиста намуда, баҳри пешрафту шукуфоии Ватани маҳбубамон саҳмгузор ҳастем. Таърих ҳеҷ гоҳ заҳматҳои шабонарӯзии шуморо фаромӯш нахоҳад кард. Мо, пайравони шумо, барои ободиву осудагии ватани азизамон пайваста кӯшиш менамоем. Бахшида ба ин рӯз чанде пеш шеъреро эҷод намудаам, ки ҳамчун изҳори самимият мехоҳам пешниҳод намоям:
Шукри Истиқлоли меҳан мекунам,
Шукри обу хоки гулшан мекунам,
Шукр аз ободиҳои кишварам
Ифтихор бо қалбу ҳам тан мекунам.
Тоҷикам, тоҷиктабор аст номи ман,
Ангубину шаҳд андар коми ман.
Бо чунин фарзонамард чун Пешво,
Пухта шуд имрӯз ҳар як хоми ман.
Номи ӯ машҳур дар баҳру бар аст,
Сарзамини тоҷиконро роҳбар аст.
Ҳастии ӯ омили сулҳу сафост
Роҳбари арзанда дар ин кишвар аст.
Меҳанам пояндаву осуда бод,
Офтоби тоҷикон рахшанда бод.
Мо ҳама гӯем бо як эҳтиром
Пешвои Тоҷикистон зинда бод.
4. Сабрина ЗУҲУРОВА, модел:
Ман бо ифтихор ва бо самимият изҳор мекардам: “Муҳтарам Пешвои миллат! Ташаккур барои он ки ба наслҳои ҷавон бовар мекунед. Ташаккур, ки ба ҷавондухтарон ва занони тоҷик озодӣ, шароити зебо ва шоистаи зиндагӣ фароҳам оварда, онҳоро ҳавасманд месозед, ки дар ҷомеа фаъол бошанд. Ташаккур, ки барои ободии зиндагии ҳар як шаҳрванд талош меварзед. Бигзор, Худо ҳамеша шуморо саломат нигоҳ дорад, то бо раҳнамоии шумо Тоҷикистони мо боз ҳам ободтару шукуфон гардад!”
5. Бузургмеҳри БАҲОДУР, шоир:
Хушбатона, соли 2017 бо Сарвари кишвар дар Кохи Наврӯз рӯ ба рӯ суҳбат карда, ҳама ҳарфҳои диламро бе омодагии пешакӣ гуфтаам. Кунун ман ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, роҳбари кишварам гуфтаниям, ки барои талошҳои хастагинопазирашон дар роҳи зинда кардани таърих ва ҳимоят аз бузургони миллат ва фарҳанг дӯст медорам ва эҳтиром мекунам.
6. Манижа БАҲРОМЗОДА, рӯзноманигор:
Агар имкон медоштам, ки ҳарфҳои диламро бевосита ба Пешвои миллат иброз дорам, чунин мегуфтам: “Мо ҳамеша зери сиёсати пешгирифтаи шумо, баҳри рушди устувори меҳан бо шиори “Тоҷикистон ба пеш!” қадам ба сӯйи фардои дурахшони Ватан мегузорем!”
7. Наврӯзи ДОСӢ, овозхон:
Ростӣ, худро ҷавони хушбахт меҳисобам, ки дар озмуни “Тоҷикистон-Ватани азизи ман”, ки бо ташаббус ва роҳандозии бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор гардид, сазовори Шоҳҷоиза ва диплом бо имзои Пешвои миллат гаштам. Аз ин рӯ, аз самими қалб миннатдории худро ба Пешвои миллат мерасонам, зеро Президенти мо ҳамеша ба ҷавонон такя намуда, таъкид мекунанд, ки ояндаи Тоҷикистони азиз дар дасти ҷавонони кишвар аст.
8. Мародсилтон НАЗАРХУДОЕВА, табиб:
Ман ҳамчун табиби ин сарзамини соҳибистиқлол, мехоҳам ба Пешвои миллат изҳори сипосу миннатдорӣ намоям, ки бо сиёсати хирадмандонаву ғамхориҳои падарона соҳаи тандурустиро рушд дода, барои беҳдошти шароити кории табибон ва саломатии шаҳрвандон тамоми имкониятҳоро фароҳам овардаанд. Ба Пешвои миллат саломатӣ ва умри дарозу пурбаракат таманно дорам.
9. Мижгона МУҚАДДАМОВА, омӯзгор:
Агар имконият ба ман даст медод, мегуфтам: “Сипос ба шумо, Пешвои муаззами миллат, ки барои мо, ҷавонон, сарчашмаи илҳом ва намунаи ҳақиқии заҳмату садоқат мебошед. Бо эҳсоси самимият ва ифтихори миллӣ, мо ҷавонони омӯзгор тамоми заҳмату талошҳои шуморо қадр менамоем. Ман ҳамчун як ҷавони даврони истиқлол фахр мекунам, ки дар давлати зери роҳбарии чунин шахсияти хирадманд ба таълиму тарбияи насли наврас машғулам. Ҳамеша ҷонибдори сиёсати хирадмандонаи шумо ҳастем ва бо масъулият талош мекунем, то шогирдони ватандӯст соҳибилму бедордил тарбия намоем. Дуогӯям, ки бигзор Тоҷикистони азизи мо бо роҳбарии шумо боз ҳам ободтар, зеботар ва пешрафтатар гардад.
10. Меҳровари МАСЧОҲӢ, шоир:
Ман мегуфтам, ки “Шумо намоди беҳтарин инсон, одилтарин раҳбар ва росттарин Пешво ҳастед, ки мо ҳамеша аз шумо сипосгузорем ва ифтихор хоҳем кард. Шумо тафаккури мардуми моро аз ҷаҳолат наҷот дода, бо илму адабу фарҳанг пайванд кардед ва барои рушди ояндаи халқ шароити мусоид фароҳам овардед. Мо пайваста кӯшиш бар харҷ медиҳем, ки давомдиҳандаи ин роҳи саодатофари шумо бошем!”
11. Муяссар МАМАДИЛОЕВ, иқтисодчӣ:
Ман ба Пешвои миллат бо самимият мегуфтам: “Сипос барои сулҳу субот, ваҳдату пешрафти кишвар. Бо роҳнамоии хирадмандонаи шумо мо, ҷавонон, неру ва илҳом мегирем, то Тоҷикистони азизро боз ҳам шукуфонтар ва ободтар гардонем.”
12. Алишер Раҳмонӣ, директори маркази дарёфт ва рушди истеъдодҳо дар шаҳри Истаравшан:
Ман бо ифтихор мегуфтам, ки “Сипосгузорам аз ҳама талошҳо ва заҳматҳои шумо барои ободиву пешрафти Тоҷикистони азиз. Бо роҳнамоии хирадмандонаи шумо ҷавонон рӯҳбаланданд ва бо умед ба ояндаи дурахшон нигоҳ мекунанд. Бо ифтихор мегуфтам, ки бо шумо сарбаландем ва мехоҳем мисли шумо барои Ватан хизмат намоем.
13. Ойгул САИДТАИБЗОДА, афсар:
Агар ба ман имконият медоданд, ки ба Пешвои миллат сухан бигӯям, мегуфтам, “Ҷаноби олӣ, Пешвои муаззами миллат, аз талошҳои шабонарӯзии шумо барои оромӣ, субот ва ваҳдати ҷомеаи тоҷик самимона сипосгузорам. Бо сиёсати хирадмандона ва ғамхориҳои шумо имрӯз ҳар як хизматчии мақомоти ҳифзи ҳуқуқ бо ифтихор ба Ватан хизмат мекунад. Мо ҳамеша барои ҳифзи оромӣ ва амнияти шаҳрвандон содиқона фаъолият хоҳем кард. Бо ифтихор мегӯям, ки дар роҳи татбиқи ҳадафҳои давлатӣ ва ҳифзи ҳуқуқу амнияти шаҳрвандон ҳамеша содиқ хоҳем буд.
14. Беҳзод ҒАФУРОВ, хонандаи Гимназияи №5, шаҳри Истаравшан:
Мо, ҷавонони Тоҷикистон, ифтихор дорем, ки зери парчами сулҳу ваҳдат ва бо роҳнамоии шумо ба камол мерасем. Ҳар як дастури шумо барои мо сабақи ватандӯстӣ, меҳнатдӯстӣ ва худшиносист. Ваъда медиҳем, ки ҷавобан ба ин меҳру эътимоди шумо, бо илму донишу меҳнати софдилона Тоҷикистони азизамонро боз ҳам ободтар мегардонем. Ҳамеша соябони сари миллат бошед, Пешвои муаззами миллат!
15. Саидқоим ДАВЛАТҚАДАМЗОД, ҳуқуқшинос:
Агар ба ман имконият медоданд, ки ба Пешвои муаззами миллат як сухани самимӣ бигӯям, бо эҳсоси ифтихор мегуфтам: “Пешвои муаззами миллат, Шумо абармарди таърихиед, номи шумо бо ҳарфҳои заррин дар баробари номҳои қаҳрамонони миллат дар китобҳои таърихӣ дарҷ хоҳад гашт. Шумо тавонистед миллатро аз вартаи парокандагӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ наҷот дода, пояҳои давлати миллии дунявӣ ва демократиро дар Тоҷикистони азиз устувор созед. Бо сиёсати дурбинона ва хирадмандонаи худ, Тоҷикистони аз ҷанг осебдидаро ба кишвари амн ва рӯ ба рушд табдил додед. Солҳои тӯлонӣ бо заҳмату талошҳои зиёд ба мардум зиндагии ором ва ояндаи равшан бахшидед. Бо таваҷҷуҳи шумо ҷавонон ҳамчун неруи созанда эътироф гардида, дар вазифаҳои пурмасъули давлатӣ фаъолият мекунанд, ки ин нигоҳ ба ояндаи дурахшони давлат аст. Имрӯз ҳар як шаҳрванди кишвар бо ифтихор мегӯяд, ки Тоҷикистон зери роҳбарии Пешвои худ ба марҳилаи нави рушд ворид гардидааст. Аз таҳти дил барои тамоми заҳматҳо ва хизматҳои содиқонаатон ба халқу Ватан изҳори сипос менамоям ва бароятон саломатии бардавом, умри дароз, саодату иқболи зиндагӣ ва файзу баракатро таманно дорам.”
16. Беҳрӯз ҲАФИЗОВ, блогер:
Агар ин имкон ба ман даст медод, ба Пешвои миллат ташаккур мегуфтам. Сипоси зиёд, барои сабабгор шудан ба тинҷию амонии ин давлату миллат ва фароҳам овардани ин имкониятҳое, ки сарманшаи кулли пешравиҳост.
Таҳияи Малика МУҚАДДАМОВА, “ҶТ”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед