ҶАВОНОН
Якшанбе 08 Сентябр 2024 04:36
![6437](/upload/iblock/f0f/IMG.jpg)
Муроҷиатномаи ҷавонони минтақаи Кӯлоб ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ҷавонони саодатманди кишвар
Мо, ҷавонони сарбаланди минтақаи Кӯлоби бостонӣ бо дарки масъулиятшиносӣ, эҳсоси баланди ватандорӣ, ифтихори миллӣ ва садоқатмандию ҳамовозӣ ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон миннатдории самимӣ изҳор намуда, эҳтиромона муроҷиат менамоем:
Мо, ҷавонон, насли хушбахтем, ки дар фазои сулҳу субот ва ободу осудаи мамлакат таҳти роҳбарии Пешвои муаззами миллат зиндагӣ ва фаъолият дорем. Боиси ифтихор ва сарбаландии мо кулли сокинон ва ҷавонони шаҳри Кӯлоб аст, ки зери сиёсати хирадмандона ва бунёдкоронаи Президенти маҳбубамон имрӯз ин гӯшаи биҳиштосои диёр бо бунёди як қатор иншооти муҳим ва боғу гулгаштҳо ба шаҳри орзуҳо ва зебову замонавӣ мубаддал гардидааст. Имрӯз Пешвои муаззами миллат бо нури Раҳмонии худ, иродаи мустаҳкаму бозуи қавӣ ва нияту талошҳои нек баҳри ободии Тоҷикистони соҳибистиқлол ҷиҳати муаррифии он дар арсаи ҷаҳонӣ иншооти бузурги аср - Нерӯгоҳи барқии обии Роғунро бунёд намуда истодаанд, ки ин ташаббуси созанда ва беназирашонро мо миллати соҳибфарҳангу қадршиноси тоҷик хуб дарк мекунем ва ҷонибдори сиёсати бунёдкорона ҳастем.
Маҳз бо шарофати сиёсати ваҳдатовари Сарвари давлат ва хоҳишу талошҳои шаҳрвандони кишвар мо ба сулҳу субот ва пешравиҳои беназир дар ҳама самтҳои давлатдорӣ ноил гардидем.
Зимни суханронии хеш дар тантанаҳои 28 – умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Кӯлоб, Ҷаноби Олӣ аз таъриху фарҳанг ва тамаддуни пурғановати миллати тоҷик, махсусан корнамоиву хизматҳои шоистаи мардуми шаҳри Кӯлоб дар барқарор намудани ҳокимияти конститутсионӣ ёдрас гардиданд, ки ин таваҷҷуҳ мо, ҷавононро боз ҳам руҳбаланд намуда, масъулиятамонро баҳри ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими Истиқлолияти давлатӣ ва гиромидошти муқаддасоти миллӣ дучанд менамояд.
Имрӯз сокинони шарафманду фарҳангпарвари минтақаи Кӯлоб аз дастуру ҳидоятҳои Пешвои миллат дар самти пешгирии фарҳанги бегонапарастӣ ва пурра решакан намудани ин зуҳуроти номатлуб дар байни ҷомеа бархурдор гардида, фаъолияти мунтазами хешро дар ин самт роҳандозӣ намуда истодаанд.
Мо, ҷавонон бо садоқатмандӣ ваъда медиҳем, ки ҳамчун ворисони арзандаи Ҷаноби Олӣ ба қадри суботи комили кишвар мерасем ва чун пайравони асил дар оянда мутахассисони баландихтисос гардида, ба халқ ва Тоҷикистони азиз содиқона хизмат менамоем.
Сазовор будан ба ин марому мероси асилзодагӣ, соҳибпарчамӣ, ки ҳамзамон ба вуҷуди давлатдории миллии таърихии мо таъкиди равшан ва ишороти барҷаста мекунад, чун бузургтарин рисолат барои имрӯзу фардои мост.
Имрӯз мо, ҷавонони сарбаланду соҳибтамаддуни Кӯлоб, бо ҷӯшу хурӯши ҷавонона, шаъну шавқат, қувва, қудрат, ғуруру азамат бо ифодаи олии ғояҳои ватандориву худшиносии миллӣ пайрави содиқи Пешвои миллат ҳастем. Барои пойдорӣ, устуворӣ, абадият, бардавомӣ ва ҷовиду пояндагӣ, бахту саодати миллат ҳамчун фарзандони бовафо бо ифтихори миллӣ ва нангу номуси ватандорӣ сиёсати хирадмандонаи Президентамонро ҷонибдорӣ менамоем.
Мо, ҷавонон дар атрофи сиёсати дурбинонаи Ҳукумати кишвар ҳамеша муттаҳид буда, дар роҳи мубориза бо тамоми амалҳои номатлуб ва пешбурди тарзи ҳаёти солим содиқона заҳмат менамоем ва барои шукӯҳу нусрати Парчами давлатиамон ба хотири саодатмандии мардуми Тоҷикистон ба сӯи музаффариятҳо ба Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон то ҷон дар рамақ дорем, содиқ мемонем.
Мо, ҷавонони сарбаланди минтақаи Кӯлоб аз фурсати муносиб истифода бурда, якдилона ва бо ҳамовозӣ пешниҳод менамоем, ки бо дарназардошти талошҳои пайваста ва сиёсати бунёдкоронаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷаноби Олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бунёди НБО- “Роғун” ва хизматҳои хастанопазирашон дар ин майдони корзор номи ин иншооти бузурги аср ба номи “Неругоҳи барқии обии Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон” унвон карда мешуд.
Илова бар ин, хоҳиш менамоем, ба Пешвои муаззами миллат барои хизматҳои беназири таърихӣ, ки дар масири мавҷудияти халқи тоҷик қимати бебаҳо дорад, унвони дукаратаи “Қаҳрамони Тоҷикистон” дода шавад.
Мо ҷовидон бо Пешвои миллатем! Мо Шуморо дӯст медорем, Пешвои миллат! Мо то лаҳзаи охири умр ба Шумо содиқ мемонем!
Боварии комил дорем, ки ин Муроҷиатнома аз номи кулли ҷавонони кишвар, қишрҳои гуногуни ҷомеа ва коллективҳои меҳнатӣ ҳамовози ёфта, ҷонибдории ҳамаҷонибаро пайдо менамояд.
Мо, ҷавонон ба Пешвои миллат содиқем!
Мо, ҷавонони сарбаланди минтақаи Кӯлоби бостонӣ бо дарки масъулиятшиносӣ, эҳсоси баланди ватандорӣ, ифтихори миллӣ ва садоқатмандию ҳамовозӣ ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон миннатдории самимӣ изҳор намуда, эҳтиромона муроҷиат менамоем:
Мо, ҷавонон, насли хушбахтем, ки дар фазои сулҳу субот ва ободу осудаи мамлакат таҳти роҳбарии Пешвои муаззами миллат зиндагӣ ва фаъолият дорем. Боиси ифтихор ва сарбаландии мо кулли сокинон ва ҷавонони шаҳри Кӯлоб аст, ки зери сиёсати хирадмандона ва бунёдкоронаи Президенти маҳбубамон имрӯз ин гӯшаи биҳиштосои диёр бо бунёди як қатор иншооти муҳим ва боғу гулгаштҳо ба шаҳри орзуҳо ва зебову замонавӣ мубаддал гардидааст. Имрӯз Пешвои муаззами миллат бо нури Раҳмонии худ, иродаи мустаҳкаму бозуи қавӣ ва нияту талошҳои нек баҳри ободии Тоҷикистони соҳибистиқлол ҷиҳати муаррифии он дар арсаи ҷаҳонӣ иншооти бузурги аср - Нерӯгоҳи барқии обии Роғунро бунёд намуда истодаанд, ки ин ташаббуси созанда ва беназирашонро мо миллати соҳибфарҳангу қадршиноси тоҷик хуб дарк мекунем ва ҷонибдори сиёсати бунёдкорона ҳастем.
Маҳз бо шарофати сиёсати ваҳдатовари Сарвари давлат ва хоҳишу талошҳои шаҳрвандони кишвар мо ба сулҳу субот ва пешравиҳои беназир дар ҳама самтҳои давлатдорӣ ноил гардидем.
Зимни суханронии хеш дар тантанаҳои 28 – умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Кӯлоб, Ҷаноби Олӣ аз таъриху фарҳанг ва тамаддуни пурғановати миллати тоҷик, махсусан корнамоиву хизматҳои шоистаи мардуми шаҳри Кӯлоб дар барқарор намудани ҳокимияти конститутсионӣ ёдрас гардиданд, ки ин таваҷҷуҳ мо, ҷавононро боз ҳам руҳбаланд намуда, масъулиятамонро баҳри ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими Истиқлолияти давлатӣ ва гиромидошти муқаддасоти миллӣ дучанд менамояд.
Имрӯз сокинони шарафманду фарҳангпарвари минтақаи Кӯлоб аз дастуру ҳидоятҳои Пешвои миллат дар самти пешгирии фарҳанги бегонапарастӣ ва пурра решакан намудани ин зуҳуроти номатлуб дар байни ҷомеа бархурдор гардида, фаъолияти мунтазами хешро дар ин самт роҳандозӣ намуда истодаанд.
Мо, ҷавонон бо садоқатмандӣ ваъда медиҳем, ки ҳамчун ворисони арзандаи Ҷаноби Олӣ ба қадри суботи комили кишвар мерасем ва чун пайравони асил дар оянда мутахассисони баландихтисос гардида, ба халқ ва Тоҷикистони азиз содиқона хизмат менамоем.
Сазовор будан ба ин марому мероси асилзодагӣ, соҳибпарчамӣ, ки ҳамзамон ба вуҷуди давлатдории миллии таърихии мо таъкиди равшан ва ишороти барҷаста мекунад, чун бузургтарин рисолат барои имрӯзу фардои мост.
Имрӯз мо, ҷавонони сарбаланду соҳибтамаддуни Кӯлоб, бо ҷӯшу хурӯши ҷавонона, шаъну шавқат, қувва, қудрат, ғуруру азамат бо ифодаи олии ғояҳои ватандориву худшиносии миллӣ пайрави содиқи Пешвои миллат ҳастем. Барои пойдорӣ, устуворӣ, абадият, бардавомӣ ва ҷовиду пояндагӣ, бахту саодати миллат ҳамчун фарзандони бовафо бо ифтихори миллӣ ва нангу номуси ватандорӣ сиёсати хирадмандонаи Президентамонро ҷонибдорӣ менамоем.
Мо, ҷавонон дар атрофи сиёсати дурбинонаи Ҳукумати кишвар ҳамеша муттаҳид буда, дар роҳи мубориза бо тамоми амалҳои номатлуб ва пешбурди тарзи ҳаёти солим содиқона заҳмат менамоем ва барои шукӯҳу нусрати Парчами давлатиамон ба хотири саодатмандии мардуми Тоҷикистон ба сӯи музаффариятҳо ба Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон то ҷон дар рамақ дорем, содиқ мемонем.
Мо, ҷавонони сарбаланди минтақаи Кӯлоб аз фурсати муносиб истифода бурда, якдилона ва бо ҳамовозӣ пешниҳод менамоем, ки бо дарназардошти талошҳои пайваста ва сиёсати бунёдкоронаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷаноби Олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бунёди НБО- “Роғун” ва хизматҳои хастанопазирашон дар ин майдони корзор номи ин иншооти бузурги аср ба номи “Неругоҳи барқии обии Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон” унвон карда мешуд.
Илова бар ин, хоҳиш менамоем, ба Пешвои муаззами миллат барои хизматҳои беназири таърихӣ, ки дар масири мавҷудияти халқи тоҷик қимати бебаҳо дорад, унвони дукаратаи “Қаҳрамони Тоҷикистон” дода шавад.
Мо ҷовидон бо Пешвои миллатем! Мо Шуморо дӯст медорем, Пешвои миллат! Мо то лаҳзаи охири умр ба Шумо содиқ мемонем!
Боварии комил дорем, ки ин Муроҷиатнома аз номи кулли ҷавонони кишвар, қишрҳои гуногуни ҷомеа ва коллективҳои меҳнатӣ ҳамовози ёфта, ҷонибдории ҳамаҷонибаро пайдо менамояд.
Мо, ҷавонон ба Пешвои миллат содиқем!
Эзоҳи худро нависед